Vrijdag, 21 Juli 2006

Grote jongen

Onze kleinste grote jongen heeft gisteravond zijn nieuwe bed gekregen. Met dank aan mijn familie! Thomas' kamer is nu omgebouwd en ziet er gelijk veel gezelliger uit. De jongens waren compleet uitgeput na alle perikelen van gisteravond, dus het samen op een kamer slapen verliep prima. Het was direct muisstil.

In eerste instantie dan, want vannacht is Tijmen uit zijn bed gevallen. Dat kon hij er even niet bijhebben. Dus mocht hij de rest van de nacht bij papa en mama in bed verder slapen. Hij sliep nog toen ik wakker werd, maar wel rustig, dus omringd door kussens (mocht hij toch weer gaan draaien) verder laten slapen, hij zag er heel moe uit. Na ruim een uur klonk er een aarzelend 'bapa?' en ben ik hem gaan halen. Jaja, papa is behoorlijk populair hier en sinds een week zegt onze kleine man eindelijk 'papa' (soms dus 'bapa') en is de populariteit nog verhevigd. Mama blijft immer populair en hoeft dus niet jaloers te zijn. Pak van mama's hart, haha. Volgens Thomas moest Tijmen in zijn eigen bed slapen, hij was helemaal verwonderd waar zijn broertje was vanmorgen. Heeft helemaal niets gemerkt van het nachtelijke gedoe. En da's eigenlijk maar goed ook. Ben allang blij dat hij niet alweer wakker was geworden vanwege ene vlieg of ander rondvliegend zoemtuig.

Vrijdag, 21 Juli 2006

Boem

Daar ging gisteravond onze Tijmen op zijn gezichtje. Resultaat: 3 stukjes van zijn voortandjes afgebroken. En natuurlijk is onze tandarts op vakantie (welk natuurwetje is dat?). Hij lijkt er niet veel last van te hebben, al eet hij tamelijk moeizaam. Sowieso is hij nog wat zielig vandaag. We kijken het maar even aan. Als hij echt last krijgt nemen we weer contact op met de vervangende tandarts.

Dinsdag, 18 Juli 2006

Schaamteloos zijn wij om zo onregelmatig wat te melden over het hoe, wat, waar en vooral wanneer in ons gezinnetje. Vorige week heb ik wat overuren gemaakt die al opgenomen waren. Nieuwe regeling, je overuren compenseren voordat je ze hebt gemaakt. Dat kwam ons heel goed uit, want we wilden toch naar IKEA. En voor het eerst in 2 jaar heb ik dan ook mijn werk op tijd opgeleverd. Halfjaarberichten zijn altijd vroeg in de maand en er gaat altijd wat extra mis in de maand juni om het extra spannend te maken. Hou deze plek (kies fonds Rorento > fondsfeiten > laatste halfjaarbericht) in de gaten voor de laatste publicatie en weet dan dat deze grotendeels door ondergetekende is gemaakt. De vorige ook trouwens.

Thuis is het nog steeds heel gezellig. Cindy is inmiddels vier maanden zwanger en over de ergste misselijkheid. Haar buik is goed gegroeid door het goede eten wat ze voorgeschoteld krijgt :o) en de baby is levendig heeft ze me verteld. Ik heb hem/haar nog niet kunnen voelen. Thomas en Tijmen gedragen zich als jongetjes die het warm hebben, soms vervelend, soms heel lief.

We zijn nog steeds in afwachting van DE offerte voor twee dakkapelen en een de vervanging van alle ramen en deuren. De vergelijkende offerte is al wel binnen terwijl we DE offerte al verwacht hadden. Zo zie je maar weer, grote woorden leiden soms tot kleine daden.

De plantjes in de tuin hebben grote behoefte aan water. Vooral de plantjes die er de afgelopen week zijn bijgekomen. Waarschijnlijk niet echt het juiste moment om plantjes te kopen, maar de tuin ziet er wel een stuk beter uit. Hier had dus een plaatje van geschoten moeten worden, maar we zijn gewoon te lui (te moe) om daar aan te beginnen. Vandaag twee tomatenplantjes van de buurman gekregen. Ik hoop dat ze het goed zullen doen, want ik zou het lullig vinden als we ze niet tot vrucht kunnen krijgen en hij wel.

Het aquarium staat er bij alsof het wel en niet aan gaat slaan. De cabomba is aan het afbreken, de vallisneria wil niet echt groeien en de echindorus maakt maar weinig nieuwe bladeren. De crypto's daarentegen groeien als kool. Ik denk dat ik het voortaan maar hou op deze familie. Die hebben me altijd goed beloont voor de moeite die ik in ze steek en ik vind ze nog steeds de leukste. Over uitbreidingen gesproken, onze garnalen weten van geen ophouden. Toen we ze net hadden waren we ze vaak kwijt, maar nu zijn ze in grote getallen aanwezig en hun populatie groeit nog steeds.

Woensdag, 12 Juli 2006

De voordelen van het niet hebben van een auto

Want die zijn er natuurlijk ook. Legio zelfs.

- Wij hoeven geen brandstof te betalen;
- geen wegenbelasting;
- geen dure autoverzekering;
- geen beurten.
- Wij kennen niet de stress van het onderweg met panne komen te staan;
- het niet starten van de auto op het moment dat je dringend weg moet;
- het tot de ontdekking komen dat iemand je auto al dan niet opzettelijk beschadigd heeft.
- Ook hoeven wij geen auto schoon te houden;
- en voor het noodzakelijke onderhoud te zorgen.

Dit alles om mezelf even een mentale opkikker te geven. Niet dat dat veel helpt, maar toch.

Woensdag, 12 Juli 2006

De nadelen van het niet hebben van een auto

Wij zijn van een uitstervend soort. WIJ HEBBEN NAMELIJK GEEN AUTO.

Meestal levert dat weinig problemen op. Behalve op het moment dat je spullen van A naar B wilt gaan vervoeren. Vooral als A en B niet vlak bij elkaar gelegen zijn.

Wat personenvervoer betreft, dat is meestal stukken gemakkelijker. Het openbaar vervoer werkt vrij redelijk. Wel moet je er ruim de tijd voor uittrekken, vooral als je wat verder weg wilt.

Over het algemeen valt er dus heel prima te leven zonder auto. Op dit moment ben ik er echter behoorlijk gefrustreerd door. Want ik heb een schattig wiegje kunnen regelen, precies zo-eentje als ik graag wilde hebben, maar dat moet uit Oss komen. Niet bepaald naast de deur. Een bedje voor Tijmen. Maar dat moet uit Papendrecht komen. Ietsjepietsje dichterbij, maar ook niet iets dat je onder je arm meeneemt in de bus. Een voedingskussen uit Amsterdam, en/of uit Oss. Pffft. Dat betekent heel veel mensen inschakelen om het vervoer te regelen en het zelf totaal niet in de hand hebben van de termijn waarop de spullen aankomen in B (ons huis dus).

Om het vervolgens nog maar niet te hebben over het feit dat we graag eens naar de Tuinen van Appeltern zouden willen gaan (http://www.appeltern.nl/). Die trouwens weer vlakbij Oss liggen, maar belabberd zijn aan te reizen bij ons vandaan....

Woensdag, 12 Juli 2006

Het regent, het regent

JIPPIE!!!!!!!!!!

Buiten is het grijs en grauw, nooit vermoed dat ik daar zó blij mee zou kunnen zijn!

Woensdag, 05 Juli 2006

Te veel van alles

Te warm
Te moe
Te kribbig
Te moeilijk om goed adem te halen
Te ongeduldig

Na een te warme nacht toch nog met mijn goede been uit bed gestapt. Maar dat was helaas van korte duur.
Beneden plakt alles vast omdat Tijmen gisteren zo nodig zijn beker diksap om moest gooien. Ik was gisteravond te moe om het op te ruimen. Nu nog steeds. Door die dikke drablucht ook te weinig adem. Raam open helpt nog niks.
Bij het aanzetten van de computer kwam ik erachter dat een van onze mannen zo nodig een potlood in de floppy-drive (ja, wij zijn nog in het bezit van zo een ouderwetsch onderdeel, dat heb je met een zelfbouw-pc) moest steken. Hopelijk krijg ik die er met een pincet uit en is er niets beschadigd.
Verder heb ik te kampen met een zo nu en dan fiks haperend toetsenbord, wellicht op te lossen met nieuwe batterijen (dat hoop ik dan maar)?
En last but vooral not least, wij zijn onbekend in het systeem van de transporteur van Ikea, terwijl vandaag drie kasten bezorgd zouden moeten worden. Daarbij blijkt het ook nog eens onmogelijk te zijn een levende persoon aan de lijn te krijgen in plaats van een voorgekauwd bandje.
Mag ik even hard gillen?
Daarna maar even een verzoek indienen dat de rest van de dag beter mag verlopen, want de jongens zijn nog niet eens wakker en ik houd nu mijn hart al vast...

Dinsdag, 04 Juli 2006

Ra, ra, wat is het?

Kuch ... kuch ... kuch ... kuch ... kuch ...

Antwoord: het geluid dat een jongetje van 1 om kwart voor drie 's nachts maakt als hij een kribbeltje in de keel heeft.

Dinsdag, 04 Juli 2006

WC-training

Thomas heeft wat moeite met de overgang van een luier naar de poo. Is ook een hele grote stap voor zo'n kleine jongen. Maar zondag heeft hij toch maar weer laten zien dat hij wel kan plassen en poepen.

Zondag was het een heerlijke dag. Het zal je niet ontgaan zijn dat het warm was. Reden genoeg om het drierings opblaasbadje op te blazen. Lekker om de voeten koel te houden. En de jongens konden zich goed vermaken in het lauwe water. De luiers moesten dus uit.

Voor de noodzakelijkheden hebben we de pot ernaast gezet. Thomas wist natuurlijk waar die voor dient en gaf als eerste acte de pressence. Tijmen wist het voorbeeld goed te volgen. Het leek wel of de jongens lek waren geslagen. De ene plas na de andere volgde. Met als piece de resistance, een nummer twee van onze Thooms! Waar je ouders tegenwoordig al gelukkig mee kunt maken. Helaas hebben we er niet bij stilgestaan om foto's te maken van deze gedenkwaardige dag, maar jullie is dan ook een ontsmakelijk plaatje bespaard.