Zaterdag, 10 Maart 2007

Veren

Voordat ik kinderen kreeg, kwam het heel regelmatig voor dat ik een stuk(je) jonger geschat werd dan ik was. Vaak voelde ik me iets ouder trouwens. Toen ik eenmaal kinderen had was zowel het een als het ander over.

Het gaat dan ook pas opvallen hoe weinig je eigenlijk weet lijkt het. Niet eens zozeer naar de buitenwacht toe, maar vooral tegenover jezelf. De verantwoordelijkheid die je hebt naar die kleine wezentjes toe is enorm en dat maakt dat je je heel nietig kunt voelen en vooral heel ehh toch jong? Een stuk levenservaring missend waar je toch zoveel aan zou kunnen hebben? Ineens begrijp ik nog beter waarom in sommige culturen de opvoeding grotendeels in handen is van de oudere generaties, de generaties die in onze maatschappij juist steeds meer buiten spel worden gezet. Hoewel ik daarbij ook weer moet toegeven dat ik mijn kinderen door heel veel ouderen niet zou willen laten opvoeden, omdat ik bij hen juist die befaamde wijsheid der ouderen mis.

Als ik in de spiegel kijk, zie ik toch al een aantal jaren echt een (vermoeide) dertiger, inclusief grijze haren. Op mijn armen zitten tussen de moedervlekken in al de eerste ouderdomsvlekken. Toch, voor het eerst in jaren ben ik dit jaar al tot twee keer toe fiks jonger geschat dan ik ben, beide keren door dames van begin twintig. Vond ik het 'vroeger' vervelend, nu zijn het veren in de #### van deze bijna 33-jarige!