Goh, altijd gedacht dat de waarom-fase rond het derde jaar lag. Thomas begon het woord "waarom" echter pas te begrijpen toen hij al een poosje meedraaide op de basisschool. En gebruikte het vervolgens op de manier waarop de meeste mensen het woord gebruiken. Tot vandaag. Alles maar dan ook alles is bruikbaar om het waarom over te vragen. Zucht. Maar misschien is het een ééndagsfase?
Van een vriendje kregen we gisteren een vriendenboekje mee om in te vullen. Vanmiddag zijn we er eens voor gaan zitten en dat leverde de volgende prachtige woorden op:
Tip: als je ook nog wilt kunnen lezen wat er staat, klik dan even op het plaatje!
Jerôme namens mij. Jahoor, dankjewel lieverd, ik ben erg blij dattie weer werkt!
Van de week ging er iets mis met ons blogprogramma. Maar Jerôme heeft weer wonderen verricht en het werkt weer.
Vanavond een naar familiebericht gekregen.
Langs deze weg wil ik alvast iedereen de komende tijd heel veel sterkte wensen.
Is van Bregje: 'mamáááá!'
Zo nu en dan zei onze dame al 'mama' (en als je erg oplet kun je ook wel eens zoiets als 'papa' uit haar gebabbel opmaken). Nu begint ze het veel bewuster te gebruiken, op allerlei manieren, voor allerlei doeleinden:
'Mammammam.' Voor de gezelligheid. Even proberen. Woorden proeven. Ja, klinkt wel goed.
'Mama!' Heel helder. Geen misverstand dat ze mij bedoelt.
'Mamááá!' Hé, mama, hallo, hier ben ik! Ik moet nu je aandacht hebben!
Afgelopen vrijdag was een zeer drukke maar gelukkig ook erg gezellige dag. Eerst hebben wij met zijn allen Thomas naar school gebracht. Vervolgens zijn we doorgelopen naar de supermarkt alwaar wij de voedselvoorraad weer hebben aangevuld. Vervolgens twee dozen met beurskleding naar een vriendin gebracht (dank, dank dank!) die ze voor mij zou wegbrengen en een dag later hopelijk een gevulde enveloppe mee terug zou brengen. Het was veel werk de afgelopen week om alle kleding uit te zoeken en vervolgens te prijzen, maar ben erg blij dat dat eindelijk eens gebeurd is, want dat werd hoog tijd. Er is door alle zwangerschappen/het verhuizen en verbouwen overal en nergens kleding terecht gekomen en nooit was de gelegenheid er echt naar om alles eens grondig uit te zoeken. Nu we alle spullen aan het uitzoeken zijn en alles een definitief plekje krijgt kwam de beurs van de plaatselijke speel-o-theek als geroepen. En als een mooie stok achter de deur om er vaart achter te zetten 
Uiteindelijk resteerde er nog een klein uurtje om ons reisklaar te maken en gelukkig haalde ik dat net. Zodoende stonden wij keurig om vijf voor twaalf Thomas op te wachten bij de schooldeur. De reis verliep rustig en precies volgens het door 9292ov.nl aangeleverde schema, waardoor wij keurig om kwart over drie in ons hotel aankwamen.
Helaas was het Eftelinghotel even geen optie, want sjonge wat is dat duur zeg! Maar hotel De Kroon in Kaatsheuvel bleek inderdaad een goed en een stuk betaalbaarder alternatief te zijn. We hadden een grote kamer met twee tweepersoonsbedden en een campingbedje voor Bregje. Verder een toilet en een (heerlijke!) douche op de kamer. Nadat we ons een beetje hadden opgefrist zijn we snel weer naar beneden gegaan want de jongens stonden te popelen om te gaan spelen in de speelruimte. Daarin stonden huisjes, een keukentje, een hijskraan, kleurboeken, een tv etc. Om kwart voor zes was het door ons bestelde eten gereed en konden we aanschuiven:
En zo kwam het dat we om zeven uur weer op onze kamer waren en we om acht uur het licht uitdeden. Omdat we uitgeput waren zijn we maar tegelijk met de kinderen gaan slapen. We hadden gedacht dat Bregje wel bij ons in bed zou willen liggen, maar niets bleek minder waar; ze maakte duidelijk kenbaar in haar eigen bedje te willen liggen en is toen meteen in slaap gevallen. Rond half één wilde ze nog even drinken en ook Tijmen kwam nog even bij papa liggen, maar verder hebben we heerlijk geslapen! 's Morgens had Bregje ook helemaal geen haast om uit bed te komen:
Na een heerlijke douche en een heerlijk ontbijt (waar de jongens nauwelijks tijd voor hadden want die wilden graag gaan spelen) was het tijd om te gaan. Eerst even langs de supermarkt (die bevond zich achter het hotel dus we hoefden niet te zoeken) voor broodjes en pakjes limonade en toen op naar de Efteling (straat uitlopen en je bent er... heerlijk)!
Entree met welkomstmuziek:
Wat is de entree tegenwoordig prachtig! Het is vijftien jaar geleden dat ik voor het laatst in de Efteling ben geweest en er is veel veranderd. Er is veel aandacht voor de seizoenen en alles is dus in herfsttinten uitgevoerd. We konden direkt doorlopen want kaarten hadden we al! Met dank aan een collega van Jerôme die haar kaarten aan ons heeft gegeven omdat ze zelf niet kon gaan. Hoewel het nog meeviel moesten we wel even wennen aan de drukte en daarom zijn we eerst de Pardoes Promenade afgelopen. Vanuit de Pagode hadden de jongens en ik een prachtig uitzicht over de herfstbossen. Papa en Bregje waren beneden gebleven; twee zwaaiende stipjes ergens ver onder ons. Tijmen was blij dat hij weer op de grond stond want hij wilde zo graag naar papa toe. De rest van de ochtend hebben we uitgebreid het Sprookjesbos, dat tegenwoordig deel uit maakt van het Marerijk, bekeken.
Het Kabouterdorp:
Overal staan muziekpaddestoelen, Thomas was helemaal verliefd:
Bregje zat heerlijk in haar warme zakje en was de hele dag blij:
Luisteren naar het sprookje van de Dansende Schoentjes, Tijmen zat veel bij papa op de nek:
Er staan veel muziekpaddestoelen, Thomas beluisterde ze allemaal:
Het sprookje van Vrouw Holle. Luisteren bij de wensput. Even later vonden de jongens het prachtig om Vrouw Holle te roepen zodat ze uit haar huisje zou komen om de kussens te laten sneeuwen.
Het Herautenplein was prachtig in het lekkere herfstzonnetje:
Papa las het sprookje van de Kikkerkoning voor. Een pauw zat heerlijk in het zonnetje op de Kleyne Klaroen:
Repelsteeltje. Heerlijk toch, al die koppies?
Daarna was het tijd om te gaan eten. Mooi plekje uitgezocht bij Klein Duimpje in de buurt. Maar helaas, de wespen waren nog erg aktief, dus maar verder gelopen naar de Speeltuin. Wat broodjes gegeten en onderwijl om de beurt in de draaimolen.
Bregje at ook lekker van haar broodje:
Thomas en ik in de draaimolen:
Na het eten wilden papa en de jongens graag in de Monorail van het Volk van Laaf. Ik heb met Bregje even heerlijk in het zonnetje beneden gezeten, wachtend op de juiste slak.
Eindelijk, daar zijn ze!
Nog even lekker spelen in de speeltuin. Bregje was nog bezig met haar lunch:
De jongens vermaakten zich kostelijk:
Tijmen met onontbeerlijke tak:
Heerlijk broodje:
Gewoon, omdat het leuk is om te doen, close ups maken:
Jammer genoeg stond er een iets te lange rij bij de Droomvlucht. Deze dag was er volgens de Efteling sprake van 'gezellige drukte' dus het viel nog mee, maar met drie kleine kinderen is alles al snel te lang. Die bewaren we dus maar voor een volgende keer. In plaats daarvan zijn we naar Carnaval Festival gegaan. Erg leuk, papa met de jongens in een karretje en ik met Bregje. Zij heeft met grote verwonderde ogen alles gadegeslagen. Ik vond het zo geweldig, samen met mijn meisje in een attractie!
Daarna even heerlijk wat gedronken bij de Ballonvaarder. Jerômes koffie zat in een Efteling seizoensmok. Leuk souvenir voor thuis, ware het niet dat Bregje deze de volgende dag kapot gooide...
Terwijl ik een bezoekje aan het toilet ging brengen, las papa met de jongens in het Eftelingboekje:
Na deze lekkere onderbreking ben ik met Tijmen in de best lange rij voor de traptreintjes gaan staan. Het kereltje kon dat haast niet volhouden. Vervolgens baalde hij er best van dat hij niet goed bij de trappers kon. En ik, ik heb me het zuur getrapt met mijn benen half dubbelgevouwen...
En daarna moest papa nog met Thomas:
Bregje en Tijmen hielden het wachten bijna niet meer vol:
En hadden toen wel een knuffel van Thomas verdiend:
Daarna met Thomas in de Polka Marina, zonder wachtrijen:
Thomas en Tijmen met papa in één van de auto's van D'Oude Tuffer. Ik gaf intussen Bregje de borst en moest terugdenken aan een schoolreisje, ooit. Ik herinner me daar nog maar flarden van, maar deze plek was er toen in ieder geval ook al. Dat schommelschip hoef ik in ieder geval nooit meer in!
Stoer man, zelf sturen:
Papa moest sturen èn tegelijkertijd foto's maken:
En Bregje was nog steeds heel blij:
We hebben de Python en de Pegasus vanaf de grond bekeken. Dat is meer iets voor als de kinderen groter zijn, hoewel alleen de Python een lengtegrens bleek te hebben,
namelijk 1.20 m. Jerôme wilde dolgraag in de Piraña. Het was toen al half 6 en om half 6 sluit deze attractie. Het was de bedoeling dat hij eerst met Tijmen zou gaan en ik daarna met Thomas, maar dat ging dus niet meer. Goed plekje gezocht om ze te kunnen zien en foto's te maken.
Maar met zijn tweeën in een band en toch niet kunnen voorkomen dat ze nat werden:
Tijmen vond het toch wel leuk allemaal:
Gelukkig was de Bobbaan nog wel open, dus toen de heren terugkwamen ben ik daar met Thomas heen gerend. Thomas had helemaal geen zin om hard te rennen, maar ik was bang dat we het niet zouden halen. Thomas zat heel stoer in de Bobslee. Toen ik hem vroeg hoe hij het had gevonden, zei hij alleen maar dat hij erg moe was. Pas dagen later bleek dat hij het toch wel stoer en leuk had gevonden.
Om zes uur sloot de Efteling en dus begaven wij ons richting uitgang. Prachtig die laag hangende zon achter het Efteling Theater:
Bij de uitgang moesten Jerôme en Thomas nog een sanitaire stop maken. Ik heb mij geamuseerd met het schieten van wat laatste plaatjes:
De eerste bus richting station Tilburg hebben we maar overgeslagen; geen zin om als sardientjes in een blik te reizen. Even het resterende proviand opgegeten en toen kwam er weer een bus. Het was toen 18.50 uur en we hadden nog een lange rit voor de boeg. De jochies waren erg moe, Bregje was nog helemaal happy.
Om een uur of half 10 waren we alweer thuis, na een vlot verlopende reis. De jongens waren blij dat ze naar bed konden. Bregje heeft zich al die tijd reuze geamuseerd en van de 14 uur dat ze op is geweest deze dag heeft ze, niet overdreven, wel 2 x 10 minuten geslapen. Voor het eerst sinds máánden sliep ze deze nacht nog door ook!
'Ik heb geen taid om naar mijn kamer te gaan!' Toen wij hem vriendelijk toch dringend verzochten daar even heen te gaan.
Kom nou zeg, als vierjarige heb je wel wat beters te doen!
Is deze keer afkomstig van Thomas: 'Ik heb geen tijd om....'
Als Thomas moe wordt en daarom ergens geen zin in heeft, gebruikt hij deze steevast en op zeer verontwaardigde toon:
'Ik heb geen taid om de wagen vast te houden!' (Vanmiddag in de Efteling, toen hij ineens alle kanten opging, waar het daar toch echt te druk voor is, herhaaldelijk niet wilde luisteren en dus van ons maar even de Bugaboo moest vasthouden zodat hij bij ons moest blijven.)
"Sommige meisjes hebben korte haren en andere meisjes hebben lange haren.
Sommige jongens hebben lange haren en andere jongens hebben korte haren."
"Ik ben een sommige jongen," aldus Thomas, "want ik heb lange haren!"
heet Jerôme. Vannacht lag ik nogal laat in bed, had nog een fikse klus te klaren voordat ik van mijn nachtrust kon gaan genieten en natuurlijk had ik weer ijspootjes gekregen. Niets is dan heerlijker dan even heerlijk tegen mijn warme kacheltje aan te kruipen.
Dankjewel lieverd
Eerst was alles 'hij' voor Thomas. Toen leerde hij dat er ook 'zij' bestaat. En nu draait hij steevast alles om. Bregje bijvoorbeeld wordt dus aangeduid met 'hij', een vriendje met 'zij'. Geduldig blijven, adem in, adem uit.... Want echt, het klinkt soms vreselijk. En ik krijg het maar niet aan zijn verstand gepeuterd. Daarbij is hij echt verschrikkelijk consequent, het is echt een totale omkering.
Tijmen klutst warm en koud door elkaar. Staat ons koukleumpje te rillen van de kou, zegt hij 'Mama, warrum!' Hij is niet zo consequent als zijn broer dus dat is altijd weer even doorvragen. Wel is hij enorm koppig en wil correcties meestal niet van je aannemen. Ook een tweeëneenhalfjarige heeft zo zijn trots.
Sinds kort stottert Tijmen. Behoorlijk. 'Ikikikik wil ookookooook een ei.' Dat soort dingen.
Ik probeer me daar niet al te veel zorgen over te maken.
Wantutisvasteenfase. Toch?
Thomas heeft zich een raar accent aangemeten; alle ei's worden ai's. Echt niet om aan te horen.
Tisunfasetisunfasetisunfasetisunfasetisunfasetisunfasetisunfase. Toch, toch, toch? Ja, toch?
Jaja, ze zijn leuk genoeg om een 'rubriek' voor op te richten!
Deze eerste komt van Tijmen: 'Dat hóórt zo niet!'
Er staat een auto in de supermarkt, die kun je winnen met een aktie. Tijmen is al met oma in deze supermarkt geweest en ziet 'm dus niet voor het eerst. Toch staat hij de auto aandachtig te bezien en zegt dan hartgrondig 'Dat hóórt zo niet, mama!' Vervolgens lopen we naar Thomas' school, daar wordt een boekenmarkt gehouden vanwege Kinderboekenweek. Onderweg ziet Tijmen hopen aarde langs een voetpad liggen en weer zegt hij 'Dat hóórt zo niet, mama. Daar horen planten in!'
Een aantal weken geleden was opa Luc jarig. De jongens wilden graag vissen knutselen voor opa omdat opa dol is op vissen.
Ze mochten zelf de kleur en het model kiezen.
Van Tijmen moest het een rondje vis worden:
Thomas wilde een haai maken:
En Bregje wilde dit keer gelukkig ook haar medewerking verlenen:
Dit was het eindresultaat:
De jongens hebben een nieuw spelletje bedacht waar papa goed van pas komt. Je stelt papa midden van de keuken op en rent rondjes rond hem. Dan moet hij zingen: "Rondje rond de papa, wat een lol. Rondje rond de papa, met een onderbroek vol." Dat laatste verzin ik nu ter plekke, want zulke taal mag ik niet bezigen in bijzijn van de kinderen. Maar het is wel een leuk spelletje. Jongens buiten adem en papa nog geen druppeltje zweet verloren.
Aanstaande maandag mag ik naar Hoeve voor een brainstormsessie. Het is hoog tijd wat systemen bij Robeco te actualiseren en daarbij gaan ze niet over 1 nacht ijs. Een groot project dus, waar ik afgelopen vrijdag pas van te horen kreeg dat ze mij erbij wilden hebben. Kan me toch niet aan de indruk onttrekken dat ik niet de eerste keuze was, maar wat maakt het ook uit. Lekker twee daagjes op de hei, ouwezanikken over hoe het beter moet en kan en waar het nu niet lekker door gaat.
En dan gaan we volgende week vrijdag ook nog eens een weekeindje weg met zijn allen. Daar zijn we wel echt aan toe, want we trekken het op het moment net. Er is nog zoveel te doen. Met drie kinderen om je heen heb je toch echt bijna geen tijd voor bijvoorbeeld het afsoppen van de keuken, dweilen van de vloer, stoffen, zuigen, soppen, zemen, dweilen, enzovoort. En ook al menen de jongens het goed, helpen met schoonmaken kunnen (en willen) ze niet. Ze zijn 'te moe' om blokjes op te ruimen. En stofzuigen maakt 'teveel lawaai', daar krijgen ze pijn van aan hun oren. En ze zeggen wel te willen helpen met dweilen, maar volgens mij willen ze alleen met water spelen.
Daarnaast komt het Private Equity projectje, zo noemt de aangewezen implementatie manager het laagdunkend, tot een bijna eind, ware het niet dat we voor het uitvoeren van electronische betalingen tegenwoordig zesendertig formulieren en autorisaties moeten regelen. SOX ziet overal beren op de weg. En het feit dat er nu een medewerker met 7 pasjes rondloopt met daarbij alle benodigde autorisatie om alle bankrekeningen leeg te boeken naar zijn priverekening is uiteraard een integeriteitstest.
Je ziet, ik dans in gedachten van werk naar prive en weer terug. Ook in mijn hoofd dans ik een 'rondje rond de papa'.
Als de keuze zou zijn tussen 's nachts slecht slapen of regen, wat zou ik dan kiezen?
Als ik niet als een wrak zou wakker worden is die regen nog wel te doen. Dan ben ik vlotter en heb ik meer tijd over om iedereen in regenpak te hijsen bijvoorbeeld (kost algauw een kwartier extra). En na afloop die drijfnatte zooi weer uit te trekken (kost ook algauw een kwartier extra. En dat alles maal het aantal keren dat we de deur uitgaan). Ook zou mijn humeur iets beter zijn, waardoor alles wat makkelijker verloopt. Uitgerust wakker worden geeft een heldere kop.
Als het niet zou regenen, dan zou mijn humeur wat zonniger worden waardoor het niet zo uitmaakt wat er gebeurt. Zon ontspant. Sommige dingen kunnen best tot morgen wachten. Meer zon is meer licht en dat geeft ook een heldere kop.
Helaas heb ik niks te kiezen en krijg ik telkens beide cadeau. Waren we gisteren zo optimistisch te denken dat we aan het eind van de middag best wel even Bregjes kamer verder af zouden kunnen maken, nu heb ik er een hard hoofd in; zelf ben ik dan waarschijnlijk ingestort en Jerôme kan de vloer weer opnieuw gaan dweilen.
Afijn, over drie weken is het herfstvakantie.
Voor de vijfde maandag op een rij:
- regen;
- een nacht met zeer weinig slaap vanwege een spokende dreumes;
- overal en nergens spullen vandaan vissen omdat ik in het weekend te weinig heb gewassen en de spullen bovendien nog steeds niet in de kasten liggen op de plek waar ze horen;
- is Bregjes kamer nog steeds niet klaar, waardoor ze er nog niet kan slapen;
- heb ik koppijn van de stress;
- weet ik amper meer wat ik wat ik aan het doen ben van vermoeidheid;
- leef ik op de klok: om 8 uur Thomas naar school brengen, om half één Tijmen naar de psz brengen, om half drie Thomas gaan halen en dan doorrijden naar Tijmen;
- probeer ik tussendoor zoveel mogelijk te doen: een was draaien, boodschappen doen, dat soort dingen;
- zal ik blij zijn als Jerôme weer thuis is, we gegeten hebben en voor oud vuil op de bank kunnen ploffen.
Is het al weekend?
April 2011
Maart 2011
Februari 2011
Januari 2011
December 2010
November 2010
Oktober 2010
September 2010
Augustus 2010
Juli 2010
Juni 2010
Mei 2010
April 2010
Maart 2010
Februari 2010
Januari 2010
December 2009
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
Mei 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006
