Zondag, 24 Augustus 2008
Ik ben niet langer vriendjes met...
... de koelkast
... de diepvries
... de voorraadkast
... de supermarkt
... receptenbladen
... receptenboeken
... alle reclames van supermarkten en restaurants
... alle tv-series en films waar eten in voorkomt
... het woord 'eten'
Ik word er namelijk nog misselijker van dan ik toch al ben. Tot nu toe kan ik alles nog wel binnenhouden, maar het wordt steeds moeilijker. Naast mijn bed staat alvast maar een kom voor je weet maar nooit. Want ook 's nachts ben ik misselijk. Misselijk omdat ik honger heb, misselijk omdat ik gegeten heb, misselijk, misselijk, misselijk. Ik hoop werkelijk dat dat rond de herfstvakantie weer verdwenen is, want ik word er helemaal stapel van.
Het is ook erg wisselend welk eten me smaakt en toch kan ik meestal wel met smaak eten. Het woord 'eten' is meestal alleen niet meer het goede om te zeggen en ik wil er ook niet over na hoeven denken wat we moeten eten of moeten kopen aan eten. Gelukkig is Jerôme daar wel aan gewend en neemt hij alles over, waarvoor mijn heel hartelijke dank al zal dat niet altijd blijken (ik zit regelmatig kokhalzend aan tafel).
En dan heb ik sinds gisteravond ook nog eens vreselijk veel trek in een simpele bruine boterham met ossenworst. Helaas voor mij is dat rauw vlees zodat ik het niet mag eten; dat wordt dus wachten tot eind maart. Gek genoeg kunnen de meeste dingen die ik nu niet mag me wel het meest doen watertanden: brie, filet americain, tartaartjes, biefstuk, ossenworst, pâté, rosbief... Nou ja, gelukkig blijven er nog wat andere dingen over die ik ook nog lust, zoals een broodje warme geitenkaas met honing 
