Donderdag, 27 November 2008
Wat een week!
Afgelopen zaterdag werd Tijmen vier, groot feest!! Hij heeft daar al bijna een jaar lang naar uitgekeken. Al met al was het voor dat kleine mannetje zo heftig dat hij het bijna niet aankon en hij had het 's morgens bijna voor elkaar om mij de vernieling in te krijgen. Beide opa's en oma's zijn geweest en dat was meer dan voldoende, meer bezoek had hij mijns inziens echt niet gered. Gelukkig was hij ditmaal niet ziek en kon hij uitgebreid van alle cadeaus, taart en aandacht genieten.
Zondag ben ik voor het eerst met mijn moeder in oma's auto gaan oefenrijden en wat was dat wennen! Nou hoor ik echt van iedereen dat een diesel of een benzine-auto toch wel een behoorlijk verschil uitmaakt en dat mijn ervaring dus volkomen normaal is. Dat was ik dus echt helemaal vergeten. Maar we zullen dooooooorgaan, hopelijk komend weekend weer.
Maandag is Tijmen voor het eerst een hele dag naar school gegaan, inclusief overblijven. Hij ziet zijn broer in de pauzes en beiden zijn daar erg enthousiast over. Het ging dus helemaal prima. Bregje en ik zijn met oma Joke op bezoek geweest bij omama die nu in een zorghotel verblijft om te revalideren van een gebroken heup. Helaas bevindt die instelling zich niet in onze eigen woonplaats en staan er geldslurpende betaalautomaten voor de deur wat het toch wel lastig maakt om zo maar even aan te wippen. Dat oma er compleet lijkt weg te kwijnen was ook behoorlijk slikken. Ik moet zeggen dat dat me toch wel behoorlijk bezighoudt deze week.
Dinsdag ging Tijmen ook een hele dag naar school en dat kwam goed uit, ik heb toen Bregje sliep ook een hele poos geslapen. Ik heb me die hele dag weer eens hondsberoerd gevoeld, ofwel vanwege weer een groeispurt van mijn buik ofwel door alle drukte. Jerôme was 's avonds heel laat thuis vanwege een etentje en ik was blij dat dat niet zo vaak meer voorkomt. Ook omdat er dan vaak iets misgaat; ditmaal is hij zijn sleutels verloren. Hoe bedoel je, je moet stress vermijden als je zwanger bent?
Woensdag was Jerôme vrij want die zou 's middags een TussenTijdseToets krijgen, een soort proef-rijexamen. 's Morgens zijn we heerlijk met ons drietjes gaan winkelen wat Jerôme drie nieuwe brillen opleverde. Zijn huidige was voor de vijfde achtereenvolgende keer kapot gegaan en dat waren we zat. Verder hebben we bij de Hema even wat lekkers gegeten en gedronken, heerlijk relaxt. Bregje was heel erg blij deze ochtend, zomaar mama èn papa voor haar alleen, dat komt niet zo vaak voor!
Helaas waren er op alle belangrijke toegangswegen ernstige ongelukken gebeurd, dus ging Jerômes toets niet door. We hopen maar dat die heel binnenkort ingepland kan worden, anders heeft dat gevolgen voor het echte examen. En tot overmaat van ramp was mijn rij-instructeur er ook nog bij betrokken geraakt wat hem een totall losse auto op heeft geleverd. Gelukkig alleen blikschade, maar mijn geplande les moest daardoor wel uitgesteld worden. Een raar en onrustig einde van de dag.
Vanochtend kon ik spontaan toch naar de speelochtend van onze Speel-o-theek want mijn rijles ging immers niet door. Dat was even fijn ontspannend, ook omdat er vandaag maar een klein groepje mensen aanwezig was. En zo kon ik gelijk een oppas regelen voor over twee weken, als ik wel weer rijles heb. En als dat bevalt gaan we er wellicht vaker gebruik van maken. Daarna heb ik Tijmen opgehaald, want die is het grootste deel van de week al helemaal niet fit en een hele dag school leek mij veel te lang. Nu kon hij mooi een tukje doen vanmiddag. Toen ik Thomas ging halen heb ik voor morgen maar vrijgevraagd voor beide jongens, hopelijk zijn ze dan maandag weer fris en fruitig en zonder gekuch (ze doen nu een wedstrijdje wie het hardst kuchen kan lijkt wel). Ik was even vergeten dat ik morgenochtend een afspraak heb staan bij de verloskundige, maar ik hoop dat ik die kan uitstellen. En ooit zal ik ook nog wel eens boodschappen gaan doen, maar nu maar even pas op de plaats rust. Het zou niet uit moeten maken, maar dat druilweer doet toch duidelijk onze mannetjes geen goed. Trouwens, ik loop zelf zo nu en dan net zo hard mee te kuchen. Van mij mag het snel zomer worden 
