Maandag, 15 December 2008

Verhaaltjestijd

Elke avond moet er minstens 1 verhaaltje voorgelezen worden. Anders kunnen de kinderen niet slapen. En het werkt ook niet altijd om te zeggen dat als ze vanavond zonder verhaaltje gaan slapen, ze er morgen twee krijgen. Hoe laat het ook is, hoe moe ze ook zijn, een verhaaltje hoort erbij. Vanavond was er beraadslaagd dat het Mickey Mouse en de bonenstaak zou worden. Ik ging dus netjes voorlezen zoals hoort. "En precies op tijd. De reus was net thuis gekomen. Stamp, stamp, stamp. Mickey reed heel snel weg." "Papa, Mickey reed niet weg, hij rende hoor." Oh ja Thomas, je hebt gelijk. "Mickey rende weg en verstopte zich in de kaas."

Drie pagina's verder kwam de reus wederom hongerig thuis. "Stamp, stamp, stamp. Mickey rende heel snel weg en verstopte zich in de auto. De reus zocht overal."Haha, papa, Mickey verstopte zich niet in de auto. Hij verstopte zich in de oven." Oh, ja Thomas, je hebt wederom weer gelijk. Misschien dat jij het verhaaltje wilt voorlezen. Dan kan papa op tijd naar bed. Nog 14 uur te gaan en ik mag proberen mijn rijbewijs te verdienen. Wens me succes.

Jer�me - 9:02 pm

Maandag, 15 December 2008

Niet voor ��n gat te vangen

Na het eten had ik behoefte aan het doen van een behoefte, haha, in stilte. Dus ik sluip na het eten gauw naar de wc beneden. Binnen 10 seconden staat er jongetje voor de deur. "Ken je niet ff opschieten ofzo, ik mot ook poepen." Dat is Thomas. Ga jij maar lekker naar boven. Papa heeft nog een paar minuutjes nodig in stilte voordat de lesauto voor de laatste keer voor de deur staat. Nog geen 10 seconden daarna. "Papa!" Tijmen praat op normaal volume als hij fluistert. Anders lijkt het net alsof hij naar je schreeuwt. "Papa! Ik moet ook POEPen! HaHa." Jaaaah, papa knijpt al af en gaat zich beraden op smoesje die hij Cindy kan vertellen als ze zijn onderbroeken wil wassen.... Te vroeg geremd?!

Jer�me - 8:56 pm

Vrijdag, 12 December 2008

Blog ook eens wat

Cindy vraagt me al dagen om wat te bloggen, maar ik heb het zo druk in mijn hoofd dat ik er gewoon niet aan toe kom. Waar te beginnen? Euh, we hebben een nieuw uiterlijk voor het blog! Dat heb ik nog even snel in elkaar gezet na de vakantie. Tijd voor iets nieuws, zeg maar. De 'reageer' functie is helaas uitgeschakeld op het moment. Ik kreeg meer ongewenst bezoek dan gewenst bezoek en het was een hoop werk om de goedbedoelde reacties van de spam te filteren. Zelfs de ingebouwde spamfunctie had er zijn handen vol aan. Ooit, als de wereld veel beter is, zal je hier gewoon je reactie kunnen achterlaten. Tot die tijd staat ons mailadres onder de link.

Waar heb je het dan zo druk mee, hoor ik je vragen. Met autorijden bijvoorbeeld. Nog 4 dagen en dan mag ik op voor het rijexamen. De afgelopen weken 1 a 2 keer per week gelest en het gaat steeds beter. De tussentijdse toets was oorspronkelijk gepland op een woensdag, maar na het inrijden was er zoveel file door een paar ongelukken, dat de toets werd uitgesteld naar een zaterdag. De examinator moest daar een speciaal verzoek voor indienen en daar was ik hem zeer erkentelijk voor. In de tussentijd ging het slechter met de oma van Cindy, de uitkomst weet je al. Dus zaterdag werd ik na de dienst afgezet bij het CBR en moest ik na het nuttigen van een tosti gelijk aan de bak. Parkeerplaats zelfstandig afgereden, maar bij de eerste bocht al een ingreep. Bleh! Bleh! Ik kan veel beter dan dit. Een slechte generale zullen we maar zeggen.

Het werk is ook een grote inspanning. Het project verloopt steeds stroever en moeizamer. Ik geloof inmiddels niet meer in een goede afloop voor de geplande opleverdatum in april en verwacht ook dat er in januari op grote schaal ingegrepen zal worden door het management. Dat maakt het moeilijk nog veel effort te leveren. De aflopen week is het systeem gepresenteerd aan de gebruikers in de vorm van een speelomgeving. De reacties zijn gemengd, maar ik weet hoeveel productie er niet in is gegaan en hoeveel moeite we hebben gehad deze omgeving te maken. Hopelijk halen we hier een paar waardevolle lessen uit voor de toekomst.
Twee weken terug had ik mijn beoordeling. Die was positief, met als eindcijfer een 8. Een 7 is de norm, dus mijn werkgever is nog steeds meer dan tevreden. Zo erg zelfs, dat ze mij een nieuwe functie hebben aangeboden in een hogere schaal. Daar ben ik aan de ene kant wel blij mee, want dat is toch een punt van waardering en geeft weer wat ruimte om door te groeien qua salaris. Aan de andere kant is het ook een losse beloning, want wat de functie daadwerkelijk inhoud is nog niet bekend. Daar ben ik wat minder gelukkig mee en zal de ruimte moeten gebruiken mijn eigen plan te trekken. Hopelijk is het niet zo dat de functie wordt geschrapt bij de komen re-organisatie ;=) Dan ben ik daadwerkelijk weggepromoveerd, haha.

Cindy houdt jullie goed op de hoogte over het gezin. Ook geen eitje, mag ik zeggen. De tijden zijn roerig en de kinderen reageren daar hevig op. Cindy heeft het ook afentoe moeilijk met de zwangerschap. We kijken uit naar het nieuwe jaar, want dan hopen we toch weer wat klussen af te kunnen ronden. Een auto zal ook gaan schelen voor ons. Gelukkig is er een recessie! Een beter moment om voor een auto te gaan kijken is er niet. Ik zie ons al met het hele gezin een dealer inlopen. Doet u mij maar een hele hele grote auto, zonder inruil, zonder financiering, maar wel met een hele hele grote korting. En daarna lachen bij de pomp, want de prijzen liegen er niet om. Niks 200 dollar voor een vat olie, gewoon een normale 40. Nu nog even snel een goedkoop en betrouwbaar krediet regelen. Als ik mijn ogen sluit, knip met mijn vingers, dan is het huis opruimt, de was gedaan, alle klusjes weg enzovoort en zo meer.

Jer�me - 9:52 pm

Vrijdag, 12 December 2008

Zo k�ud

Om 8.20 uur wees de thermometer waar ik altijd langs kom op weg naar school -0 graden aan.
Daarnet om 12.25 uur was het kwik gelukkig al iets gestegen: 0 graden.

Hahaha.

Overigens ben ik blij dat ik niet meer weg hoef vanmiddag. Hier binnen is het tenminste een comfortabele 21.5 graden.
En ik ben deze hele zwangerschap al een enorme koukleum, dus ik geniet extra van deze luxe!

Cindy - 12:47 pm

Dinsdag, 09 December 2008

Dag oma

Zaterdag 6 december 2008

Dag lieve oma,

Talloze mooie herinneringen heb ik aan u. Vele beelden zijn deze week voorbij gekomen. Beelden van lang geleden, uit mijn kindertijd, beelden van de laatste jaren, van u en mijn kinderen. Ze willen nu niet goed in taal gevangen worden, maar ze zullen niet snel vervagen en ik zal ze koesteren.

Vorige week moest ik even heel hard slikken toen ik mij realiseerde dat ik ons vierde kindje nooit aan opa kan laten zien. Toen ik afgelopen zondag bij u was en wist dat u snel zou moeten gaan, moest ik huilen omdat ook u onze jongste dochter nooit zou zien. U zei mij niet te huilen.

En weet u, u had gelijk. Want toen ik afgelopen dinsdag de gang naar jullie woning inliep, voelde ik hoe gevuld het huis was. Het was niet langer leeg, maar jullie waren thuis. Samen. Ik voelde licht en veel warmte. En dat voel ik nu nog steeds. Opa en u zijn weer samen, het is goed zo. Onze jongste zult u dus ook best kunnen zien ookal is dat dan op een andere manier dan ik gehoopt had. Ik hoop dat ik dat weer zal mogen merken.

Dag lieve oma, wij zullen u missen maar ooit zien wij elkaar weer. Het ga u goed!

4 generaties - 20 februari 2007

Cindy - 4:42 pm

Dinsdag, 09 December 2008

Ik ben nog net niet gek geworden

Vorige week was een bizar heftige hectische week en zoiets hoop ik niet snel meer mee te maken.

Zondag 30 november werd ik gebeld dat het met oma heel erg slecht ging. Ze lag aan de beademing en kreeg morfine toegediend. Mijn vader heeft mij opgehaald om naar haar toe te gaan.
Veel stilte en wat maakt zo'n beademingsapparaat dan een herrie! Toch kon zij zo nu en dan ook nog wat uitbrengen al was dat heel erg moeilijk te verstaan.
Moeilijk om te weten dat ze mijn jongste meisje niet meer zou leren kennen. Ik heb haar handen gestreeld en haar haren. Mijn buik vastgehouden en haar hand. Contact met de oudste en de jongste vrouw in mijn familie. Tranen. Gedag zeggen terwijl je weet dat dat de laatste keer is...

Maandag 1 december was een dag van wachten. Zij moest haar strijd strijden. Mijn ouders waren daar, mijn tante en mijn nichtje ook. Tegen zessen 's avonds kon ze dan eindelijk gaan.
Dag lieve oma...

Dinsdag 2 december zaten wij met de familie bij elkaar. Het bepalen van de uitvaartdatum was erg moeilijk vanwege alle data deze week. Het opstellen van de rouwkaart was mooi om te doen, verder hebben we gepraat en dingen geregeld. Jer�me eerder naar huis laten komen. Met mijn moeder en nichtje bloemen besteld voor op de kist. 's Avonds bij ons thuis met mijn ouders chinees gegeten en een luxe toetje. Dat voelde op een of andere manier heel passend.

Woensdag 3 december ben ik even kwijt, vast niets bijzonders.

Donderdag 4 december was mijn moeder jarig. 's Morgens ben ik even helemaal over de rooie gegaan van alle spanningen, maar even een bakkie wezen leuten bij de meiden bracht me weer tot rust. Deze dag zou opa ook jarig zijn geweest; de eerste keer na zijn overlijden. Voor mij toch geen zwaar iets, misschien omdat er al teveel andere dingen waren...
's Avonds moest Jer�me rijden, heeft mijn moeder opgepast zodat ik even met mijn vader bij oma kon gaan kijken die in het rouwcentrum lag opgebaard. Gek hoezeer ze n�et op oma leek. Ze was er zelf ook niet. Ik voelde haar overal, maar niet daar dus. De bloemen waren die dag gearriveerd en waren werkelijk prachtig, precies zoals we ze hebben wilden.

Vrijdag 5 december. De jongens vierden Sinterklaasfeest op school. Ik had Jer�me dringend verzocht een vrije dag te nemen aangezien het mij allemaal veel te veel werd. Zodoende hoefde ik ook de afspraak op het consultatieburo niet af te zeggen. Het was maar goed ook dat hij er was, want ik kon amper meer voor of achteruit want mijn bekken gaf er min of meer de brui aan die dag. Toch nog gelukt de Sintcadeautjes in te pakken (de pieten hadden ze allang vantevoren gekocht, maar met altijd een nieuwsgierig kind in de buurt is inpakken dan wel een heel ander verhaal). Gelukkig vonden de jongens 's middags al een zak vol cadeautjes in de schuur toen ze papa gingen helpen de fiets weg te zetten zodat ze niet tot de avond hoefden te wachten. Het was een superfeest en om half 7 lagen alledrie de kinders al vredig te slapen in hun bedden. Ik kon zo mooi nog een berg wasgoed wegwerken; iets wat er nogal bij ingeschoten was, maar je wilt er met zijn allen toch wel netjes uitzien op een uitvaart.

Zaterdag 6 december reed om 9 uur een volgwagen voor, waar wij allen met opa Jaap en oma Joke erbij in pasten. We konden immers niet meer met twee auto's rijden, zie vorig bericht.
De uitvaart leek veel op die van opa, iets wat wij graag wilden. Dit keer mochten de kinderen helpen de kist dicht te schroeven, erg mooi.
Nadat mijn moeder en mijn tante hadden gesproken was er weer een mooi muziekstuk en op dat moment ging de zon schijnen en steeg er een aalscholver op uit de vijver bij het crematorium. Deze maakte een extra rondje alvorens weg te vliegen. Geweldig. Ik voelde weer de warmte en het licht van opa en oma samen. Daarna mocht ik spreken, na mij mijn nicht en mijn oom.
Na deze plechtigheid was er gelegenheid tot condoleren en het is altijd erg fijn zoveel mensen te ontmoeten en samen te zijn. Bijzonder weer.
Toen alles achter de rug was moest Jer�me naar het CBR voor zijn tussentijdse toets. Gelukkig waren zijn bijzondere verrichtingen goed en heeft hij daarvoor dus vrijstelling gekregen.
De rest van de familie heeft in oma's huis samen gegeten en daarna hebben we toch maar vast alle spulletjes verdeeld. Raar hoor. Maar alles lang laten liggen in een leeg huis voelde ook niet goed. De kinderen wilden graag de beren hebben en ik heb oma's naaikistje gekregen. Wat heb ik eigenlijk een enorme berg herinneringen aan mijn opa en oma. En wat ben ik daar blij mee...
's Avonds waren we helemaal afgedraaid, maar het is Jer�me toch nog met veel moeite gelukt om slingers op te hangen en om Bregjes verjaardagscadeau in elkaar te zetten. Ik heb cadeautjes lopen inpakken.

Zondag 7 december, Bregje is TWEE jaar geworden. Op bed krijgt ze cadeautjes van haar broers; een aapje en een poesje van Tijmen en een theepothuisje van Thomas.
Ons cadeau staat beneden te wachten; een houten keukentje. Dat blijkt een schot in de roos te zijn, zoals ik al gehoopt had. De bijbehorende keukenspulletjes krijgt ze later op de ochtend van opa Jaap en oma Joke. Namens omama had ik nog een dienblaadje gekocht. Ook had omama nog een verjaardagstekst geschreven. Een heel bijzonder stukje papier!
Opa Luc en oma An kwamen ook 's morgens en brachten een wiegje mee, poppen, een Nijntje-tas en een Bumba-DVD. Ons meisje is dus heerlijk verwend.
's Middags hadden we expres maar zonder visite gepland en op Thomas na hebben we dan ook allemaal geslapen.
De baby is overigens het hele weekend wakker geweest, onvoorstelbaar.

Maandag 8 december was ik helemaal total loss, maar ik besloot toch naar de afspraak met de verloskundige te gaan want die had ik al een keer uit moeten stellen. Gelukkig was mijn bloeddruk in orde en de hartslag van de (nog steeds wakkere) baby ook. Voelde me wel hondsberoerd. Gelukkig had mijn vader aangeboden de jongens uit school te halen zodat ik 's middags een dutje op de bank kon doen.
Aan het eind van de middag kreeg ik voorwee�n (op zich niets nieuws; bij Tijmen had ik die vanaf 22 weken, bij Bregje vanaf 14 weken) maar mijn baarmoeder schoot er van in een kramp die niet meer wegging. Dat was schrikken. Op de bank blijven liggen en 's avonds Jer�me alles laten doen, daar was net genoeg tijd voor voor hij weer moest gaan rijden. Vlakvoor hij terugkwam ging het weer mis. Ik was al wel bang voor zoiets, maar wat ben ik geschrokken, ze moet toch nog wel een week of 15 binnenblijven!

Wat af te zeggen/uit te stellen valt stellen we dus maar uit. Ik moet veel rusten en moet proberen alle stress te vermijden. Ik heb dus ook lang lopen twijfelen of ik de rijles van vandaag moest laten doorgaan, maar ik kreeg ook veel last van stress als ik aan uitstellen dacht. Nu ben ik blij dat ik toch geweest ben. En Bregje is voor het eerst bij een oppas (die we overigens al heel lang kennen) geweest en heeft een superochtend gehad. Toen ik haar kwam ophalen werd ik verwend met thee en een groot stuk boterletter (mijn eerste dit jaar, normaal kregen we die van opa en oma en soms ook van het werk, maar nu dus niet). Gelukkig zijn mijn ouders nu weer terug en halen ze de jongens weer uit school. Ik lig intussen weer prinsesheerlijk wortel te schieten op de bank!

Tussen alle bedrijven door kan ik ook nog melden dat ik weer een stukje verder ben gekomen met mijn quilt, bijzonder om daar aan te werken afgelopen week. En het ontspant. Nu moet ik opnieuw stof gaan knippen (en dus ook kleuren gaan bepalen) en ik denk dat ik daar maar mee wacht tot de Kerstvakantie.

Cindy - 2:28 pm

Dinsdag, 09 December 2008

Autorijles = klaar

Ok�, het had wat voeten in de aarde, aangezien de auto van mijn rijinstructeur in de prak lag (zie vorig bericht), maar vandaag had ik dan toch mijn laatste opfrisrijles. Da's toch wel een last van mijn schouders. Nu snel zelf aan de auto en rijden rijden rijden. In de tussentijd oma's auto lenen kan niet meer. Omdat zij is overleden kan zij geen toestemming meer geven erin te rijden. Officieel is de auto nu eigenaarloos geworden en dient hij verkocht te worden. En omdat wij er met zijn allen tegelijk niet in passen is overkopen voor ons geen optie. Dus dat wordt toch echt als de sodepluutjes een lening regelen en zelf een auto aanschaffen. We mikken op zoiets als een Peugeot 807. Keep u posted...

Cindy - 2:19 pm

April 2011
Maart 2011
Februari 2011
Januari 2011
December 2010
November 2010
Oktober 2010
September 2010
Augustus 2010
Juli 2010
Juni 2010
Mei 2010
April 2010
Maart 2010
Februari 2010
Januari 2010
December 2009
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
Mei 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006