Vrijdag, 27 Februari 2009

De was

Een paar weken geleden was de zolder heerlijk leeg, alle was was gewassen. Dat was heerlijk, want toen kon ik me volledig richten op het uitsorteren van �lle kleding en andere textiel die we hebben. Iets wat niet zo vlot gaat omdat ik niet lang achter elkaar door kan gaan en omdat mijn kinderen meestal niet mee willen werken, maar wat nu bijna klaar is. De kasten zijn uitgesopt, bijna alles is uitgezocht, een berg dozen zijn gevuld. Een behoorlijk deel van de te klein geworden kinderkleding ga ik verkopen op een beurs en moest dus extra goed worden nagekeken. Een deel daarvan bleek toch vlekken te bevatten en moet dus voorgeweekt en gewassen worden. Alle babyspullen zijn tevoorschijn gehaald (kleding, lakentjes, dekentjes, wagenbekleding etc.) en moeten ook gewassen worden. Deze week had Tijmen wat wc pech en dat leverde de nodige natgeplaste danwel ondergepoepte kledingstukken op. Bregje heeft afgelopen dagen drie keer overgegeven in de auto. En dan heb ik het nog niet over de gewone stapel was die ��n week oplevert. Kortom, de zolder ligt weer vol, arghhhhh. Soms zou je jezelf toch gewoon minstens in twee�n moeten kunnen delen!

Cindy - 08:38 am

Vrijdag, 27 Februari 2009

't Is vrijdag

en dat betekent dat ik weer een week verder ben qua zwangerschapsduur: 35 weken.
Dat is (in dit geval) ook nog eens precies 8 maanden.

Een gegeven wat een heleboel gemengde gevoelens oplevert:
- ik ben erg blij dat ik er bijna ben (verwachting is minder dan 4 weken te gaan) aangezien ik dit keer z� enorm beperkt ben in mijn bewegingen en ik elke ochtend bijvoorbeeld wakker word met rugpijn;
- ik ben intussen toch wel heeeeeeeeeeel erg nieuwsgierig naar dat lieve kleine wezentje in mijn buik en kijk uit naar het moment dat ik haar kan zien en vast kan houden;
- ik zie tegelijkertijd behoorlijk op tegen die eerste dagen na de bevalling en ik kan me gewoon niet voorstellen hoe dat zal zijn, weer zo'n kleine baby (jaaaaa, maf h�, bij zo'n vierde! Misschien komt dat omdat Bregje alweer zo groot is?);
- dit is mijn laatste zwangerschap en ik moet eerlijk zeggen dat ik er totaal niet van genoten heb. Ik heb me alleen maar ontzettend belabberd gevoeld al die tijd. En daar baal ik heel erg van. Dus ik kijk erg uit naar het einde, maar het is wel iets dat nooit meer terugkomt. Maar niet teveel aan denken...;
- er blijft gewoon veel te regelen en te doen over en ik heb even geen zin meer haha. Maar als ik eenmaal bevallen ben hebben we drie weken (een hopelijk relaxte) pauze;
- ik zou het liefst de rest van het gezin een week of meer op vakantie sturen. Omdat ik z� genoeg heb aan mezelf op het moment. En omdat ik dan nog even in alle rust de puntjes op de i zou kunnen zetten. Zin in afspraken met anderen heb ik allang niet meer, ook omdat de puf daartoe mij gewoon ontbreekt. Maandag moet ik weer op controle komen bij de verloskundige en dat is meer een noodzakelijk kwaad dan dat ik ernaar uitkijk;
- en tegelijkertijd kijk ik enorm uit naar het voorjaar, ik heb zin om weer een sociaal leven op te starten. Hoop dan ook mezelf weer gewoon vrij te kunnen bewegen en meer energie te hebben zodat ik meer en en kan doen in plaats van of of. Niet meer over elke stap die je zet na te hoeven denken is een luxe!

Kortom, ik sukkel nog even door met mijn lijf, mijn emoties en mijn hormonen en ik ga proberen rekening te houden met het idee dat ik dit keer waarschijnlijk veel meer tijd nodig heb om te herstellen na de bevalling dan de vorige drie keren. Het feit dat Jer�me dan (voor het eerst) drie weken vrij is, is dan ook een zeer geruststellende gedachte.

Cindy - 07:49 am

Maandag, 23 Februari 2009

Gestrande walvis

Heel clich�, maar ik voel me op het moment echt een gestrande walvis. En kan me niet herinneren dat het de vorige keren ook zo erg was.
Eten doe ik het liefst hangend over de bankleuning met een kussen, bord op een krukje wat lager staat. Eigenlijk had ik bedacht dat krukje te verkopen. Misschien nog even uitstellen?
Bregje op schoot, heel leuk en gezellig, maar ik hou het niet lang vol.
Twee 'nieuwe' auto's voor de deur maar kan er zelf niet in rijden. Da's nou echt een anticlimax. Gelukkig zijn er genoeg mensen om me heen die ook kunnen rijden, dus ik ga me de komende periode maar laten chaufferen. Als ik tenminste nog een houding kan vinden in de passagiersstoel want dat valt ook niet in elke auto even lekker mee heb ik gemerkt.

Nou ja. Nog twee�neenhalve week en dan moet ons bed op klossen aangezien ik vanaf dan thuis mag gaan bevallen en over een week of vier hoop ik hier toch een jubelbericht te kunnen plaatsen. Nog heel even volhouden dus. Dat moet toch mogelijk zijn. Ja toch?

Cindy - 12:48 pm

Donderdag, 19 Februari 2009

Het moet niet veel gekker worden

Vanmorgen hadden Bregje en ik een misverstandje over het al dan niet gesloten zijn van de trapdeur, aangezien ons Tijmen die nogal eens achter zijn gat vergeet dicht te doen.
En dan krijg je zoiets: "Neehee, deur is open, zei ik!!" En dat uit de mond van iemand van twee jaar en twee maanden. Ik hoor ook al regelmatig "waarom" en dien dan wel met een goede verklaring te komen. Iets 'geheim' houden is zo goed als onmogelijk; ze kletst gewoon te goed verstaanbaar voor iedereen :-)

Cindy - 07:46 am

Dinsdag, 17 Februari 2009

Kredietcrisis

Hoera! We hebben een auto gekocht. Een hele mooie Peugeot 806. Met 4 wielen en 7 zitplaatsen. Alle stoelen zijn gestoffeerd met velours. En hij is grijs. Meer details heb ik niet. De foto's komen later. Niet vandaag, want vandaag zouden we onze trots op gaan halen, maar helaas is de geldverstrekker niet zo vlug geweest met het aanzuiveren van ons saldo. Dus nu moeten we wachten tot vrijdag, maar dat is het helemaal waard.
En dubbel hoera! We hebben nog een auto gekocht. Een hele mooie Peugeot 106. Met 4 wielen en gelijk aantal stoelen. Alle stoelen zijn gestoffeerd, maar daar houdt de overeenkomst op. En hij is blauw. Meer details heb ik niet. De foto's komen later. Niet vandaag, maar van zaterdag. Dan ga ik voor het laatst met het OV naar gebieden waar het OV maar sporadisch komt. Of misschien toch vrijdag, want dan werk ik thuis als opvang voor de kinderen.
Dus misschien bellen we je binnenkort op voor een het halen van een kopje koffie. Hou die telefoon in de gaten :-) !

Jer�me - 1:14 pm

Woensdag, 04 Februari 2009

Het meeste is geregeld

Gisteren moest Jer�me afrijden alwaar hij uitgebreid over geschreven heeft :-) en dus heb ik voor mezelf maar andere bezigheden bedacht. Thuis gaan zitten wachten was me veel te stressvol. Dus zijn Bregje en ik eerst naar de kapper geweest en hebben daarna de nodige inkopen gedaan, waaronder natuurlijk taart. Schwarzwalder Kirschevlaai :-) Bij de kapper was het heerlijk rustig en Bregje vindt het nog steeds helemaal geweldig daar (in tegenstelling tot haar broers op die leeftijd!) en we werden dus tegelijkertijd geknipt. Eindelijk zit mijn haar weer lekker en Bregje ziet er weer charmant uit als altijd.

Deze keer krijg ik van onze zorgverzekeraar geen kraampakket, maar ik kwam nog heel veel tegen van vorige keer. Ik ben toen immers in bad bevallen en niet op bed wat een hoop troep scheelt. Dus had alleen een beetje aanvulling nodig in de vorm van kraamverband en een navelklem. De oude kruiken waren ook niet veilig meer, dit keer een electrisch opwarmbaar veilig geval gekocht. Dat ziet er tenminste ook nog uit als iets wat ik voor mezelf ook zou willen gebruiken en ik heb het nooit zo op die dingen met schroefdop. Sinds ik mezelf met kokend water verbrand heb mogen ze al nooit meer kokend water gebruiken, maar toch. Al met al heb ik nu zo'n beetje alles wel in huis geloof ik. Van het weekend maar alle wieglakentjes en dekentjes eens wassen, en alle kleertjes. Vandaag nog een allerschattigst jurkje gekocht (ik had mijn moeder nodig om de knoop van wel of niet kopen door te kunnen hakken, haha) en een pyama voor mezelf. Mocht ik onverhoopt toch in het ziekenhuis belanden lig ik er tenminste netjes bij. Gisteravond hebben we een extra batterij voor de camera besteld, een nieuwe slang voor het bad en de geboortekaartjes. Ze zijn heeeeeeel leuk :-) En we hebben de knoop doorgehakt voor wat betreft de namen en dat voelt echt lekker.

Deze week heb ik toch moeten constateren dat ik eigenlijk niet meer kan fietsen. Het ging nog boven verwachting goed, maar nu zit mijn kleine dame klem. Ik kan daardoor haast niet op het zadel blijven zitten en tegelijkertijd zit ze vast onder mijn ribbenkast zodat ik kaarsrechtop moet blijven zitten. Hoop het nog twee weken uit te kunnen zingen, tot de voorjaarsvakantie... En dan hoop ik dat het daarna iets minder koud is want dan moeten we toch gaan lopen vrees ik. Dat gaat net en de jongens blijven gelukkig toch al over op school.

Of het door de kou of door alle panningen komt weet ik niet, maar de kinderen zitten zichzelf, elkaar, mij en Jer�me danig in de weg. Vooral rond etenstijd is het de laatste tijd een krankjoreme toestand en we zijn elke avond weer opgelucht als het hele spul op bed ligt. De hele tijd politieagent spelen is NIET leuk. En er zijn vast ook zat kinderen die momenteel een gezelligere papa en mama hebben. Maar we moeten het nog maar even met elkaar zien uit te zingen. Ik heb de baby over zes � zeven weken besteld en tegen die tijd is het voorjaar. Voorjaar is zon. En temperaturen een eind boven nul. Vind ik...

Cindy - 5:49 pm

Woensdag, 04 Februari 2009

Geslaagd!

Gisteren heb ik in de herkansing mijn rijbewijs gehaald. Dagen voorbereiding gingen er aan vooraf. Donderdag en vrijdag vrij om bij te komen van het werk. Ik ben al twee maanden stil, zul je gemerkt hebben. En dat komt door de enorme werkdruk van de afgelopen twee maanden. Maar het weekeinde heeft me goed gedaan. En de gelegenheid geboden nog wat te lezen in het praktijkboek. Zaterdag had ik nog een les staan, maar Guido was ziek. Eerlijk gezegd vond ik het niet erg dat de les niet door ging. Ben het doelloos rondrijden beu en wil in mijn eigen auto op eigen gelegenheid naar een door mezelf uitgekozen bestemming rijden.

Gisteren dus mijn laatste les. Cindy heeft de kinderen naar school gebracht, zodat ik daar geen stress van had. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om een paar pannenkoeken te bakken voor ontbijt. Dit was een tip van een collega. Ook heb ik mijn nieuwe bril opgezet, want die heeft dikkere pootjes. Als ik dan naar links of rechts kijk, wordt ik er op geattendeerd dat ik mijn hoofd wat verder moet draaien. Daar ben ik de eerste keer op gezakt, namelijk, kijkgedrag. Een tweede tip van een collega was de achteruitkijkspiegel iets te hoog in te stellen. Dan moet je automatisch met je hoofd omhoog komen om het volledige beeld te hebben en dat valt meer op.
Negen uur stipt stond Guido voor de deur, maar voordat we gingen rijden heeft hij ook zijn 2 pannenkoeken gegeten. We hadden dus allemaal een positieve instelling :-) De laatste les was een hele uitgebreide les. Straatje in, straatje uit, parkeren, stoppen, invoegen, kruispunten, etc, etc. Dat ging hartstikke goed dus ik ging vol vertrouwen het examen in.

Van de examinator moest ik vanaf het CBR naar de rijksweg richting Rotterdam via de tunnel. Dat is de standaardroute naar Hoogvliet, ��n van de ori�ntatiepunten die je zelf moet kunnen vinden. Het was heel druk op de weg met vooral vrachtwagens. Daarom zocht ik meteen de veiligheid op van de linkerrijbaan en begon het langzamer rijdend verkeer in te halen zoals geleerd. De afslag Hoogvliet kwam rap dichterbij, maar ik kreeg geen opdracht deze te nemen. Zouden we doorrijden naar Rotterdam, haha? Maar bij Rhoon werd het rustiger en moest ik er toch af. Op de Groene Kruisweg terug naar Spijkenisse werd veel onderhoud gepleegd aan het omliggend groen, dus de maximumsnelheid was ingeperkt tot 50 km per uur en de 'groene golf' van de stoplichten was vandaag rood. Het duurde dus ook even voordat we terug waren in Spijkenisse. Daar dacht ik door het centrum te moeten, maar werd ik een woonwijk ingestuurd voor een parkeeropdracht, vooruit in een vak, met achteruit uit het vak. Dat zijn 2 bijzondere verrichtingen! En vervolgens gingen we linea recta naar het CBR.

Niets fout gedaan, dus het was voldoende voor de examinator om het rijbewijs te geven! Voelt nog steeds aan als een anti-climax, maar ik ben er van overtuigd dat ik capabel genoeg ben en vanaf volgend week donderdag, als het rijbewijs gereed is, kan ik zelfstandig de weg op.

Jer�me - 3:10 pm

April 2011
Maart 2011
Februari 2011
Januari 2011
December 2010
November 2010
Oktober 2010
September 2010
Augustus 2010
Juli 2010
Juni 2010
Mei 2010
April 2010
Maart 2010
Februari 2010
Januari 2010
December 2009
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
Mei 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006