Dinsdag, 25 Augustus 2009

Zielepootjes

We zijn op vakantie geweest - tof! en nu is school weer begonnen - wennen! maar daarover later

Eerst wil ik wat kwijt over onze pootjes.
Vandaag twee weken geleden gingen de jonkies paardrijden op de camping. Dat ging prima, al waren de Fjordenpaardjes eigenlijk te groot voor Bregje en vond ze het daardoor toch wel best eng. Tijmen heeft een prachtige zit. Nog een iets rechtere rug en dan ga ik zeggen dat hij een natuurtalent is. Thomas heeft wat meer uitleg nodig, maar hij zou wel gewoon gebruik van het zadel kunnen maken want ik zag dat zijn benen lang genoeg zijn om keurig in de stijgbeugels te passen. Ik kreeg zelf behoorlijk de kriebels, ik zou zo graag weer gaan rijden! Ik durf het nog niet want mijn bekken is nog niet volledig hersteld en ik wil geen blijvend letsel oplopen. Nog een poos geduld hebben dus... Maar stiekempjes hoop ik erop dat een van de kinderen later ook wil gaan rijden. Kunnen we ook eens samen gaan. Bregje is al wel paardengek, dus wie weet

Maar ik dwaal af.
Na het paardrijden wilden de heren en de dame graag nog even op het grote springkussen springen. Dat hadden ze al meerdere keren gedaan en dat ging geweldig. Tot deze keer. Bregjes voet klapte dubbel, waarna ons arme smurfje een week lang niet lopen kon (hadden we tòch de Zapp mee moeten nemen - gelukkig konden we een wagentje voor haar huren in de dierentuin zodat die dag wel wat gemakkelijker verliep). Nu pas loopt ze weer netjes recht en kan ze weer goed rennen.
Tijmen had al continu last van stukgestoten tenen ('mijn tenen gingen weer op de straat slippen papa!'). Zelfs intapen bood geen echte oplossing, hij raakte alles steeds kwijt. Vroeger had ik betere tape, dat wel (reminder aan mijzelf; nieuwe tape kopen!). De dag voor vertrek ging hij nog even op het springkussen springen en toen verdraaide hij zijn knie. Pfffft. Gelukkig kon hij wel blijven lopen en was het binnen twee dagen helemaal over.
Komen we bij Thomas. Die had afgelopen zaterdag wat mot met Tijmen terwijl hij hier op straat aan het fietsen was. Dus hij gooide met een ruk zijn stuur om. Boem! Zijn knie helemaal opengeschaafd. Verder viel de schade mee gelukkig, maar echt lekker lopen doet ie nog niet. Dus dat was gisteren niet met de fiets naar school, maar met de auto. Prima, ook goed, we hebben 'm gelukkig. Dan stellen we het fietsen maar een paar dagen of een week uit (ik wil wel weer op de fiets want a) ik vind het zonde van het geld en van het milieu en van de auto al die korte ritjes b) da's gemakkelijker en sneller c) beter voor mijn conditie want die blijk ik niet meer te hebben na de vakantie).
Maar gisteren had ik niet helemaal mijn dag en als sluitstuk knalde ik tegen Bregjes stoel aan en heb ik weer eens een teen gekneusd. Nu ben ik zelf degene die zich met de grootste moeite voortbeweegt. Zucht. Jerôme werkt van armoe thuis vandaag en ik pieker me suf hoe ik alles verder moet doen. Hopelijk gaat het snel beter!

Anywaay, ik vind het wel weer meer dan voldoende zo! Vanaf nu moeten we allemaal maar eens gewoon HEEL blijven.
Ik heb gezegd.