Maandag, 28 September 2009

Tentoonstelling

Op dit moment is de Algemene Tentoonstelling van het Quiltersgilde in Alkmaar gaande. Helaas lukt het me dit jaar weer niet om te gaan en daar baal ik eerlijk gezegd wel een beetje van. Dat maakt ook altijd dat ik tot het einde aan toe ergens toch vage hoop blijf houden, beetje zeurderig gevoel ergens achter in mijn hoofd. Drie jaar geleden ben ik lid geworden van het Quiltersgilde, toen de Algemene Tentoonstelling in Rotterdam werd gehouden. Gelukkig is de Handwerkbeurs tegenwoordig ook in Rotterdam te vinden en kan ik daar volgende maand als het goed is w�l naartoe. Ik ben alvast aan het sparen, want het beursgedeelte maakt zeer hebberig. De bijbehorende tentoonstellingen zijn meestal ook erg leuk, maar niet te vergelijken met deze grote Algemene Tentoonstelling. Daar doen zoveel mensen aan mee met zoveel verschillende soorten quilts, daar heb ik tot nu toe toch het meest van genoten!

Heel, heel misschien volgend jaar dan, al is Deventer nog verder weg...
Afgelopen zomer zijn we een middagje in Deventer geweest en dat is een heel leuk stadje. Maar we hadden wat problemen omtrent parkeren (de betaalautomaat wilde niet meewerken), de kinderen hadden weinig geduld en het weer liet het die dag enigszins afweten. Dat mag dus nog wel in de herhaling! Wordt dan wel weer sparen, want dan mag er wel een overnachting geregeld worden geloof ik ;-) .

Cindy - 11:25 am

Zondag, 27 September 2009

De tuin

Te lang niets aan de tuin gedaan, te lang zelfs geen water gegeven... Daarom vorige week een keer heel erg lang gesproeid en dat maakt een groot verschil want er zijn verschillende planten weer gaan bloeien en zelfs de slaphangende hortensia (dat zie je hier in de omgeving in veel tuinen; ��n of meer hortensia's hangen slap, de rest doet het wel gewoon goed) is wat bijgetrokken. Er is de hele zomer nagenoeg geen spat regen gevallen en dat merk je! Gisteren hebben we twee grote bolchrysanten gehaald en afgelopen maandag heb ik wat potten in de uitverkoop gekocht om onder andere de kruidenplanten in te zetten. Vandaag heb ik het nodige onkruid en voortijdig afgevallen blad weggehaald dus het geheel oogt gelijk weer een stuk netter al heb ik de helft nog niet eens gehad. Bovendien zijn de nodige takken weggeknipt, waardoor het geen kruipdoor-sluipdoor meer is naar de voordeur. De snoeibeurt van de Catalpa dit voorjaar heeft er namelijk in geresulteerd dat hij extreem veel nieuwe takken is gaan aanmaken en de struiken aan de andere kant van het pad waren ook aardig uitgedijd.

Daarnet weer een grote sproeibeurt gegeven en toen zag ik een dikke kruisspin mijn favoriete vlinder (bont zandoogje) opeten. Ik weet wel dat zo'n spin ook eten moet, maar toch, ik vond het even niet leuk. De twee rondscherende vleermuizen maakten het echter weer een beetje goed (jaja, ik weet dat die ��k onder andere vlinders eten). Ik hoop dat er meerder exemplaren van deze vlindersoort rondvliegen hier in de buurt want ik heb er steeds zo'n lol in om 'm in de tuin rond te zien vliegen en ik hoop dus dat dat nog niet voorbij is.

We willen nog steeds een oppottafel en in een tuinblaadje zag ik dat een simpel blad op een paar poten toch eigenlijk ook wel heel leuk kan zijn. Een plank hebben we en poten ook, alleen moet die plank nog even geverfd, met de nadruk op 'even' ;-) , maar ik hoop toch dat 't plan daardoor niet strandt en dat we dat volgend weekend voor elkaar krijgen. Ik heb namelijk nog het nodige aan planten te poten/stekken/zaaien. Ha, ik geloof toch dat ik er weer zin in krijg, eindelijk!

Cindy - 8:58 pm

Vrijdag, 25 September 2009

Oei

Dit wordt een lang jaar. Een laaaaaaaaang jaar. Voor Bregje. En dus ook voor mij.
Want Bregje wil naar school.
Dat gaat zij ook.
Twee keer per week.
Maar zij wil vijf dagen per week.

Zij mag vijf dagen per week.
Als zij vier jaar oud is.
En het duurt nog ruim veertien maanden voor het zover is.

Niet dat dit een 'nieuw' probleem is hoor.
Want Tijmen was precies hetzelfde destijds.
Die snapte bovendien niet dat vanmiddag betekent dat je w�l VANDAAG mag gaan, alleen later.
Ik herinner me de speelzaaltijd van hem ook als een laaaaaaange tijd.
Omdat hij thuis echt niet meer te houden was, mocht hij uiteindelijk vier keer per week naar school.

Voor Bregje zit dat er helaas voor haar niet in.
A) omdat we dan ook weer dubbel moeten betalen en het geld ons niet op de rug groeit;
B) omdat dat weer een hele zware tijdsbelasting voor mij betekent en ik dat ook niet meer op kan brengen.
Want veel mensen denken dat ik dan 'lekker even mijn handen vrij heb', maar in de praktijk werkt dat niet zo.
Ik ben alleen maar bezig met op de klok kijken en heen en weer sjezen.
Gemiddeld gaan peutertjes hier namelijk maar 2,5 uur per keer naar school.
Ofwel peuterspeelzaal, maar aangezien die tegenwoordig in school zit, noemen wij het school, dat is voor iedereen hier duidelijk.
De tijden van de basisschool en de speelzaal zijn bovendien niet altijd gelijk en de tijden van onderbouw en middenbouw tot eind januari ook niet!
En wij wonen niet naast school helaas, dus een half uur voor aanvang danwel sluiting moeten we ons toch wel klaar gaan maken voor vertrek.
Een bijna ondoenlijke puzzel is het.

Intussen zit er een zielig knerpend prinsesje op de bank (we zijn allemaal nog een beetje verkouden), wat om de paar seconden 'mama, ik wil naar gooool' uitbrengt.
Zucht ;-) .
Dit wordt een laaaaaaaang jaar.
Voor zowel Bregje als voor mij...

Cindy - 09:54 am

Dinsdag, 22 September 2009

Kinderen

Maartje is al bijna 6 maanden en is het vrolijkste kindje dat ik ken. De hele tijd lachen, weinig huilen en heel erg bezig met het leren kruipen. Dat zou ze liever overslaan en meteen gaan lopen. Dan kan ze met haar zusje en broertjes meedoen. Dat lijkt haar wel wat.

Bregje is een meisje, neen, prinsesje. En zo dien je haar dan ook te behandelen. Ze vind naar school gaan het allerleukste wat er is. Of in de voortuin spelen. Ze eet nog steeds slecht, maar soms heeft ze een goede bui. Dan eet ze een halve pizza of toch ineens chinees. Geen pijl aan te trekken en we houden gewoon vol.

Tijmen is een aapje en als dusdanig bijna niet te houden. Rennen, springen, schoppen, gillen, schreeuwen. Het hoort bij hem. Hij is bont en blauw van de vakantie, maar het deert hem niet. Hij is zeer nieuwsgierig en wil alles weten. Daarom pakken we er sinds kort toch de atlas er maar even bij. Of de klok. Lezen lijkt hem ook wel wat. Tellen is nog niet zijn dingetje, heb ik het idee. Maar misschien verrast hij ons nog binnenkort. Het is maar moeilijk te achterhalen wat ze op school doen.

Thomas is een fietsenrek, haha. Gisteravond heeft hij uren lopen peuren aan een tand die toch als zo goed als los zat. Ben benieuwd of hij hem er vanochtend heeft uit kunnen halen. Dan heeft hij 4 tanden tegelijk verwisseld. Je kunt er een motor in kwijt. Op school heeft hij het verschrikkelijk druk. Hij moet leren lezen, schrijven, enzovoort. Dus is hij 's avonds moe en niet altijd even gezellig. Maar over het algemeen blijft het een lief jongetje.

Jer�me - 09:46 am

Dinsdag, 22 September 2009

Werk

Teamleider ad interim. Dat was mijn titel in januari begin dit jaar en in juni tot en met augustus jongstleden. In januari was mijn teamleider ziek en in de afgelopen zomer ging zij een ander team aansturen, omdat daar de teamleider out-of-the-running is. Maar het project wilde mij graag terug en er staat veel op het spel. Dus is het uitstapje in de wondere wereld van het management beperkt gebleven tot een paar maanden. Een paar fijne maanden en daarom heb ik ook gesolliciteerd op de vrijgekomen vacature. Dat klinkt wat vreemd in de oren, solliciteren voor een plek die je al had. Maar dat is het eigenlijk niet. Ik mocht wel de plek vullen, maar ik had niet de functie teamleider. Het was op tijdelijke basis zonder de bijkomende bevoegdheden. En nu zou het vast zijn. Dus wens me succes! Over een paar maanden ben ik geen misschien geen Senior Accounting Specialist meer, maar Team Manager Accounting.

Jer�me - 09:32 am

Dinsdag, 22 September 2009

Project

Het grote multimiljoenen kostende project is wederom vertraagd. Dit keer is de verwachte livedatum gesteld op 1 juli 2010. Destemeer we verder ploeteren om het project succesvol af te ronden, destemeer ik mij ga afvragen wat voor een gedrocht we aan het ontwikkelen zijn. Soms zou je willen dat je de tijd 2 jaar terug kon draaien en met hetzelfde budget, schone lei en kennis van nu opnieuw zou kunnen beginnen. Er zijn momenten geweest dat ik zeer gefrusteerd werd door het uitblijven van resultaat. En op andere momenten was ik al blij als ik 1 goede zin had geformuleerd of beslissing had genomen. Of de applicatie nu wel of niet live gaat, het is voor mij nu al een grote flop. En daar heb ik een hoop van geleerd.

Jer�me - 09:23 am

Dinsdag, 22 September 2009

Auto

In februari heb ik mijn rijbewijs gehaald en om het niet te verleren heb ik toen meteen een klein autootje gekocht. Een Peugeot 106. Het was een hartstikke leuk autootje. Blauw, lichtmetale velgen, supersuperzuinig, rammelde als een ketting, schakelde als een olifant in een kristalwinkel (niet soepel dus), had geen stuurbekrachting, rembekrachtiging, airco, electrische ramen of centrale vergrendeling. Oftewel een auto zoals hij bedoelt is. In de eerste week reed ik tegen een stoep aan. Het stuur stond scheef en de wielophanging was vernageld. Een week later reed ik achteruit tegen een muur. Hij is groter dan je denkt?
Twee weken terug ging hij voor APK en een beurt naar DE GARAGE. Er waren wel wat gebreken. Heel veel gebreken. 2 A4tjes vol gebreken. Kosten: meer dan � 1.000,00. Zoveel gebreken dat ik een reparatie niet verantwoord vond. Mijn speurtocht op internet voor een snelle koop had geen succes en een tweede zeepert bij een particulier kan ik me niet veroorloven. Bij DE GARAGE hadden ze een Citroen Saxo te koop. Die was momenteel uitgeleend, maar het was een perfect autootje. Weinig kilometers, garageonderhouden, vijfdeurs, stuurbekrachtiging en de prijs was ook niet onprettig. Gezien de relatie die we hebben met de eigenaar heb ik hem ongezien gekocht en daar heb ik geen spijt van. Als ik hem gewassen en gepoetst heb zal ik een paar fotoos plaatsen.

Nu staat mijn autootje te koop bij DE GARAGE. Gerepareerd en opgepoetst. Snif. Dag autootje. Voor een ieder die een leuke autootje zoekt, dit is HEM! Bij DE GARAGE, dus service is incluis.

Jer�me - 09:05 am

Vrijdag, 18 September 2009

Hoe het afliep

Jer�me kwam gisteravond sneller dan verwacht thuis en was in een opgeruimd humeur. Wonderlijk, maar 't kan, zo ineens omslaan. Daardoor voelde ik mijn ergste irritaties toch ineens een stukje wegglijden. Over school was hij ook ineens veel optimistischer en gelukkig had hij gelijk en was de infoavond erg verhelderend. Ben nog niet overal blij mee en we zijn er nog niet, maar 't gevoel wellicht toch naar een andere school uit te moeten gaan kijken is gelukkig verdwenen.

't Is me intussen wel duidelijk dat onze huidige maatschappij niet is ingesteld op een gezin met vier kinderen. Ik zie dat op school, maar ook op alle andere gebieden. Soms gaat drie nog goed, maar meer dan dat wordt met sommige dingen moeilijk zo niet nagenoeg onmogelijk. Ach ja. Standaard ben ik nooit geweest en zal ik wel nooit worden ook. Ben blij dat we toch een geschikte auto hebben gevonden binnen 't budget, dat scheelt weer wat geploeter :-) .

Cindy - 11:35 am

Donderdag, 17 September 2009

Zullen we dan maar?

Er worden de laatste tijd steeds meer regeltjes bedacht. En erger nog, ook binnen de kortste keren uitgevoerd. Zo mogen leerkrachten tegenwoordig zelf geen gymlessen meer verzorgen tenzij ze daar een of ander papiertje voor hebben gehaald. Of zoiets. In ieder geval moest er per vorige week plotsklaps gegymd worden onder begeleiding van een speciale gymjuf. En daardoor verschoof de gymtijd. Waardoor ik voortaan op de donderdagochtend op vier plekken tegelijk moet zijn. Nou kan ik best veel, maar dat lukt me toch niet. Niet zolang Maartje nog zo klein is tenminste. Dus voortaan gaan we op deze dag met twee auto's naar school. Jer�me met Thomas en ik met de andere drie. Zucht. Ben blij dat 't k�n, maar daardoor is ie wel laat thuis op de donderdagavond voortaan...

En zo is er elke keer wel wat. Er hangt ons ook nog het nodige boven het hoofd aangaande het overblijven heb ik in de wandelgangen vernomen. Dat is al jarenlang goed geregeld via school, maar mag vanaf volgend jaar blijkbaar alleen nog maar op professionele basis gebeuren. En daar hangt natuurlijk een prijskaartje aan. We hopen er maar het beste van, niet overblijven is geen optie en dat geldt volgens mij voor de meesten op onze school.

Twee weken geleden ongeveer raakten we echt helemaal regeltjes-moe. En bedachten we al ginnegappend dat emigreren naar het Isle of Man wellicht wat zou zijn voor ons. Dat is een eiland dat namelijk niet echt ergens onder valt en dat min of meer zijn eigen regels heeft. Daarbij hebben ze er drie laarzen om de boel aan te lappen :-) , kijk maar naar hun vlag.
Misschien klinkt dat mooier dan het in werkelijkheid is, maar kijk er niet raar van op als we er volgend jaar op vakantie gaan om eens rond te kijken. We hadden het plan om volgend voorjaar een vouwwagen aan te schaffen, maar Jer�me moest een 'nieuwe' auto dus zou kunnen dat we dat plan een jaartje opschuiven. En dan is de UK en misschien het Isle of Man best een leuke vakantiebestemming. Om daar met onze eigen auto rond te rijden vind ik geen probleem, maar om er meteen een aanhanger achter te hangen vind ik wat minder. Dan zou ik toch liever voor Nederland of heel misschien Frankrijk kiezen.
Wat emigreren betreft; we hebben al gezien dat er werk te vinden is. Al lijkt 't ons nog een beter idee om maar meteen de Staatsloterij te winnen :-) .

Al met al ben ik nog lang niet in balans; ik blijf bang dat er iets gebeurt en er is een stuk rouwverwerking. Dat zal zijn tijd nodig hebben. Mijn moeder gaat door hetzelfde heen, dus het zal er wel bijhoren. De angsten kunnen bovendien nog gevoed worden door de zwangerschapshormonen. Ook dat hoort erbij, nog een half jaartje geduld hebben. Ik wil het echter niet al te veel laten sudderen want ik heb het gevoel er niet helemaal zelf uit te kunnen komen. En nee, ik wil geen praatpeut. Ik ga voor een Jin Shin Jyutsu-behandeling zodra dat oppastechnisch kan.
Dat ik dat besloten heb geeft trouwens al een stukje rust. Verder ben ik de zolder en de rest van het huis beetje bij beetje aan het opruimen. We hebben wat dingen verkocht, wat ruimte schept (en geld oplevert voor bijv. een Jin Shin Jyutsu-behandeling). Dus ik zat zowaar bijna lekker in mijn velletje een paar dagen geleden. Maar nu dreigt school weer roet in het eten te gooien. Want tot nu toe gaan de dingen niet bepaald zoals ons voor de vakantie is voorgespiegeld. Waardoor onze jongens (en daardoor ons hele gezin) in de problemen dreigen te komen. Ik hoop dat de infoavond die straks op school gehouden wordt bevredigende antwoorden oplevert, maar ik heb er een hard hoofd in. En dan kunnen we w��r met de directeur om tafel en w��r gaan lopen soebatten. Duim alsjeblieft voor ons dat het niet zover hoeft te komen dat we op zoek moeten gaan naar een andere school, want dat zie ik op dit moment �cht niet zitten.

Voor Jer�me is het op dit moment trouwens dubbel genieten, want zijn werk heeft eveneens wat weg van een soap nu. Het wordt eigenlijk zoetjesaan tijd om eens binnen en buiten de deur rond te kijken naar iets anders. Maar ook dat vind ik moeilijker dan ik dat normaal zou vinden. Ik wil gewoon eens heel even een poosje GEEN VERANDERINGEN. Even bijkomen, proberen te genieten van wat we hebben. RUSTIG plannen kunnen maken. En niet opgedrongen door alle omstandigheden. Rationeel gezien vind ik dat je niet halsoverkop grote dingen moet gaan doen, maar gevoelsmatig heb ik erg veel zin overal de brui aan te geven, de boel te verkopen en gewoon te zeggen 'zullen we dan maar'? 't Is dat ik aardig goed weet hoe ingewikkeld het is om te emigreren en hoeveel papierwerk je dan op je dak krijgt, maar gek genoeg word ik van die gedachte toch minder moe dan van alle andere opties. Misschien zou het helpen als we NU een poos op vakantie zouden kunnen gaan, maar ook dat is door alle regeltjes nagenoeg onmogelijk. Idee�n voor andere oplossingen hoor ik graag, want de Staatsloterij laat 't vooralsnog iedere maand afweten ;-) .

Cindy - 2:09 pm

Woensdag, 09 September 2009

Mijn ultieme vrijetijdsbesteding

Weet je wat ik op dit moment het allerallerallerliefste doe? In een heel gemakkelijke stoel danwel hangmat op een veranda genieten van een mooi tijdschrift. Denk dan in de richting van een woonblad, een tijdschrift over tuinieren of een quilttijdschrift. Mmmm. Kopje thee erbij met een Australian Homemade chocolaatje en je hoort mij niet meer ;-) .

Cindy - 3:54 pm

Woensdag, 02 September 2009

Ik ben toch niet in de wieg gelegd voor yup

Ik had vorige week op de fiets naar school willen gaan, maar bleek de benodigde conditie te missen en Thomas was gevallen, dus dat hebben we nog maar even uitgesteld. Het is namelijk een enorme kolos, mijn moederfiets met kar. Vooral als ik drie kinderen bij me heb. Thomas gaat nu zelf fietsen en die combi zijn we ook nog niet gewend. Never mind, ik ben tegenwoordig in het bezit van een auto. En aangezien we uiteindelijk geen van allen goed konden lopen was de keus voor dat vervoermiddel een heel gemakkelijke. Het beviel me eigenlijk wel heel goed. En ik begon me zoetjesaan een beetje yuppie-achtig te voelen, hihi. Raar.

Maar deze week doen alle benenwagens het weer en dan zit het me toch niet lekker om telkens de auto te pakken voor al die korte ritjes. En omdat ik MOE ben weet ik soms gewoon niet wat beter is. Aan de buienradar heb ik momenteel ook niet veel want die wil nog wel eens regen voorspellen terwijl er nog geen spatje valt. Of andersom. In je eentje met vier kinderen lopen is niet altijd zo'n lolletje, maar constant in de file staan ook niet. Zuhucht. Als ik weer ga fietsen heb ik vast wel weer iets anders te klagen ;-) Tot die tijd wissel ik het rijden en lopen maar gewoon weer af, net als voor de vakantie. De middelbare scholen zijn trouwens deze week ook weer begonnen waardoor het een stuk drukker is op de weg, even wennen weer, de vakantie is nu echt voorbij.

Kortom, het valt nog steeds gewoon tegen, het brengen en halen. Ik blijf ook maar op de klok kijken. Er is geen dag gelijk, want Bregje gaat twee keer per week naar de peuterspeelzaal (die oh zegen, tegenwoordig bij de jongens op school is!) en het ene jongetje is op vrijdagmiddag wel vrij maar het andere niet. Tenminste, de eerste helft van dit schooljaar. Halverwege verandert dat weer...
Het is nog net bij te houden. Soms heb ik wel het gevoel dat ik slaapwandel. Elke dag voor tienen op bed liggen helpt wel aardig, mits er niemand loopt te spoken 's nachts (vooral Bregje heeft daar een handje van).

Ik verwacht nog vijf tot zeven maanden in de extreem-MOE stand te zullen blijven staan, dat hoort zo'n beetje bij het eerste jaar-met-baby. Maar momenteel baal ik er even ontzettend van want daardoor kan ik me sommige dingen gewoon niet meer herinneren en blijven we weer een beetje hangen met allerlei dingen. We hebben wat meubels verkocht afgelopen week en vlak voor de vakantie het aquarium van de jongens, maar we hebben wel plannen met de vrijgekomen ruimte... Nou ja, langzamerhand komen we er wel, dit is al heel wat. Als ik voor half oktober mijn stofjes- en fourniturenvoorraad maar uit kan zoeken want dan wil ik naar een beurs en op dit moment zou ik gewoon in staat zijn om dingen aan te schaffen die ik allang heb. Daar kan ik niet tegen ;-) Waar ik ook gallisch van word is dat ik jankneigingen krijg als ik erg moe ben. Nergens van, gewoon van vermoeidheid. Ik mis de vakantie wel een beetje eigenlijk :-) Toen was ik ook moe, maar was die klok niet zo van belang. Al met al is het leuk dat er tegenwoordig ouderschapsverlof bestaat, maar omdat dat niet wordt doorbetaald (zelfs niet voor een percentage) hebben we daar nog geen fluit aan natuurlijk. 't Wachten is dan maar weer op de tiende ;-) en als dat niet helpt sukkelen wij nog maar even door. 't Is niet zo ver meer geloof ik. En ik hoef me dit keer ook niet af te vragen of het altijd zo blijft, mijn hoofd dat niet geheel meewerkt. Dat was wel even heel anders toen ik een hersenschudding had. Nog maar een jaar geleden zat ik nog in de piepzak of ik er geen blijvend letsel aan over zou houden. De laatste keer (want Maartje wordt nog steeds geacht de laatste te zijn) in deze zombieachtige fase verkeren is wat dat betreft bijna een eitje. Bijna ;-)

Yuppie-achtige gevoelens hoef ik trouwens voorlopig niet meer te krijgen, want ik heb wel voor het eerst sinds tijden weer wat make up en nagellak aangeschaft, maar ik kan me ineens even niet meer precies voorstellen wanneer ik dat dan wil gebruiken. Ik had plannen voor gelakte teennagels maar ineens is het zo ongeveer herfst en dat drukt die neiging aardig de kop in moet ik zeggen. Ik wilde ook nieuwe kleding kopen, maar Jer�mes autootje bleek maandag niet door de APK te gaan komen, dus er moest een nieuw vehikel worden aangeschaft. Het alternatief zijnde het OV zagen we beiden namelijk niet zitten, 't scheelt gewoon veel te veel tijd en gedoe. Dus geen nieuwe h�psche garderobe voorlopig ;-)

Excuses voor het geval dit stukje enigszins onsamenhangend blijkt te zijn. Ik voel me wat wazig momenteel. Had ik al gezegd dat ik MOE ben?

Cindy - 4:07 pm

April 2011
Maart 2011
Februari 2011
Januari 2011
December 2010
November 2010
Oktober 2010
September 2010
Augustus 2010
Juli 2010
Juni 2010
Mei 2010
April 2010
Maart 2010
Februari 2010
Januari 2010
December 2009
November 2009
Oktober 2009
September 2009
Augustus 2009
Juli 2009
Juni 2009
Mei 2009
April 2009
Maart 2009
Februari 2009
Januari 2009
December 2008
November 2008
Oktober 2008
September 2008
Augustus 2008
Juli 2008
Juni 2008
Mei 2008
April 2008
Maart 2008
Februari 2008
Januari 2008
November 2007
Oktober 2007
September 2007
Augustus 2007
Juli 2007
Juni 2007
Mei 2007
April 2007
Maart 2007
Februari 2007
Januari 2007
December 2006
November 2006
Oktober 2006
September 2006
Augustus 2006
Juli 2006
Juni 2006
Mei 2006