Donderdag, 29 Oktober 2009
En het is geeneens maandag!
Donderdagochtend begint altijd tamelijk hectisch aangezien Thomas met zijn gymkleding altijd uiterlijk om 8.20 uur paraat moet staan aan de ene kant van school. Aan de andere kant moet ik Tijmen naar zijn klaslokaal brengen, Thomas' schoolspullen wegzetten (ze blijven over, dus brooddoos en beker moeten in de daarvoor bestemde bakken worden gezet) en Bregje naar haar peuterspeelzaallokaal brengen, dat tegenwoordig gelukkig ìn school is en niet op een geheel andere locatie. Op zo'n dag mag er niets mis gaan, maar er is altijd wel een kind met poepbroek of er hebben er een of meer besloten dwars te gaan liggen. Ook mag ik de gymspullen niet vergeten zijn mee naar huis te nemen. De rest van de week kan hij ze nodig hebben omdat hij in de tussenbouw zit en die groep in de pauze wel eens in het speellokaal gaat gymmen (dit is best lastig, maar ik vertik het om twee sets gymspullen te kopen). De allereerste keer was ik ruim op tijd bij school, maar liep een elastiekje van het boodschappenmandje van de Bugaboo tussen het wiel en kon ik geen kant meer op (dat was me in de zeseneenhalf jaar dat we dat ding hebben dus nog nooit overkomen). Sindsdien gaan we met twee auto's naar school en brengt Jerôme Thomas naar gymles.
Vanmorgen liep dat allemaal gesmeerd en hadden we ineens tijd over. Een goed begin van de dag zou je zeggen. Ware het niet dat toen ik de speelzaaljuf aansprak op het feit dat ik toen ik afgelopen keer mijn dochter kwam ophalen ze helemaal onder de paprikachipssmurrie zat en wij niet beter weten dat dergelijke tractaties mee naar huis gegeven worden. En zij ineens bij hoog en bij laag vol begint te houden dat dat al 23 jaar zo is, dat er wel snoep en chips gegeten mogen worden als deze worden getracteerd.
Wat afgelopen maandag volgde op deze actie was dat de juf niks zag, ik aan Tijmen moest vragen of hij Bregje wilde gaan helpen met handen wassen (ik had toevallig Maartje 'los' - zonder wagen dus - bij me en kwam handen te kort) wat hij keurig gedaan heeft (!), zij thuis meteen haar nette en net die middag vanwege de aanwezigheid van de schoolfotograaf aangetrokken kleding uit kon trekken om in de was te gooien en zij vervolgens hysterisch werd omdat ze van mij haar chocola niet op mocht eten die ook in het tractatiezakje zat. Want dat zijn de tractaties van modern Nederland blijkbaar: een miniplastic zakje met een populair figuurtje erop dat dan vol wordt gestopt met chips, snoep, chocola en soms nog een stukje speelgoed of iets dergelijks. In dit geval zat er ook een bellenblaas in. Wat is er mis met alleen een bellenblaas tracteren denk ik dan... Je knutselt een papieren vlinder, plakt de bellenblaas eraan vast en voilà, prachtig uitdeelcadeautje. De jongens krijgen altijd wat lekkers als ze uit school komen maar dat heb ik maar even laten zitten vanwege de hysterische dame. Het was toen al kwart voor vier en bijna etenstijd. Dit alles zou míjn probleem zijn. En bedankt!
Ik kreeg zwaar de neiging om mijn meisje van de speelzaal af te halen, ookal omdat ik al twee keer (ze zit er nu twee maandjes) aangesproken ben op het feit dat ze veel duimt en dat ze daar een beetje te groot voor wordt. Ze is twéééé potverdorie. Tijmen èn zijn vriendje duimen (nog steeds ja) minstens evenveel en daar werd nooit wat van gezegd. En waar hebben we het over op die leeftijd. Ik was tot twee keer toe zo perplex dat ik er amper wat op gezegd heb en da's eigenlijk niks voor mij! En als ik er nu wat van zeg ben ik helemaal zo'n zeikmoeder. Jippie. Eerst al dat gedoe op school (en we zijn er nog niet), nu de psz óókal, terwijl het helemaal niet om moeilijke dingen gaat maar het alleringewikkeldst gemaakt wordt. Het vréét energie, zelfs zonder alle emoties. Je moet hieraan denken, daar achteraan. Vaak zijn er ook leuke dingen hoor, maar ik kan per dag wel een lijstje maken van alles wat ik vooral niet mag vergeten. En soms gaat dat even mis en vergeet je je zoon een handdoek mee te geven voor na het zwemmen omdat zijn tas al vol zat met kleding voor tijdens de zwemles (voor de vakantie mocht Thomas voor het eerst oefenen met korte broek en t-shirt aan - stoer hè). Oeps...
Toen ben ik naar het winkelcentrum gegaan om wat boodschappen te kopen en nieuwe broeken voor Thomas want die jongen blijft doorspurten en krijgt langzamerhand hoogwater-in-de-polder-broeken 
. Ik hoop dat ie ze leuk vindt, want ik had pas een shirt voor hem gekocht (en laten zien ook dacht ik) en toen ik het hem een paar dagen geleden gaf om aan te trekken was hij ineens hevig gepikeerd, de print en/of de kleur was blijkbaar toch niet goed. Sjuchterdesjucht. (Kan nog wat worden want ik heb begrepen dat meiden daarin nog veeeeeeeeeel erger zijn!) Paars is hartstikke hip juist deze winter...
Eén keer in de maand zo'n beetje ga ik nog naar de peutercontactochtend van de speel-o-theek en ik had één van de moeders daar beloofd een berg kunstvoedingsmonsters mee te nemen. Daar word je mee doodgegooid en wat moet ik ermee? Weggeven dan maar, want ookal vind ik het drie keer niks, weggooien is ook zonde, zo bespaar ik dat gezin weer wat geld. Ik mocht er gelukkig even stoom afblazen en de dames daar vonden het ook raar van die tractaties. Pfieuw, 't ligt dus niet aan mij 
.
Bregje opgehaald van de speelzaal (alwaar er weer getracteerd was, maar dit maal op kaas, worst en druiven - ik kon die moeder wel zoenen! -), alles in de auto geladen die ik daar op de parkeerplaats had laten staan en naar huis gereden. Leuk joh, rijd je op een rotonde, begint je dochter te gillen dat het op school geknutselde laarsje op de grond is gevallen want ze wil dat je het à la seconde oppakt en teruggeeft. Tegelijkertijd verga je van de hondedrollenstank. Ben ik nou toch door die smurrie heengereden die op het winkelcentrum lag? Ook dat zal moeten wachten tot ik thuis ben.
Ja dus, twee wielen vol met stront en dat had ik niet gezien toen ik de wagen weglegde in de auto maar gelukkiggelukkiggelukkig is de auto schoongebleven. Nu staat het onderstel van de Bugaboo buiten een eind weg te stinken want ik kreeg de wielen er niet af om ze schoon te maken. Echt, het was goooooor op het winkelcentrum, overal lag er poep, al dan niet uitgesmeerd over straat. Wat mankeert die hondenbezitters toch om de rotzooi niet op te ruimen?
Maar for the time being liggen de dames op bed en ik hoop ze er pas over een klein uurtje weer uit te hoeven halen, dan halen we de jongens uit school, gaan we thuis wat eten en drinken, poetsen onze tanden en gaan we met zijn allen naar de tandarts. Hopelijk gaat dat wèl normaal. En verder hoop ik ook nog dat Jerôme een lumineus idee heeft voor wat betreft het avondeten want ik voel me vandaag zo opgefokt dat ik niks meer kan bedenken. Vanavond zorgen dat Jerômes tekstje voor de MR-verkiezing van school verstuurd wordt (hij heeft zich kandidaat gesteld) en dat was het dacht ik wel zo'n beetje.
I don't like Mondays? I don't like Thursdays!
Morgen is het vrijdag, bijna weekend .
