Donderdag, 31 December 2009

Proost!

Alweer is het 31 december, Oudjaarsdag. Wat gaat dat toch altijd snel. Maar ik ga niet terugblikken op het afgelopen jaar. Niet nodig ook toch, ik heb het vrij aardig bijgehouden op het blog hier.

Ik ben nog steeds erg blij dat het vakantie is. Wat mijzelf betreft heb ik het gevoel eindelijk een beetje tot rust te komen. Niet op de klok hoeven kijken, geen haast hebben, h��rlijk. De kinderen vragen zo nu en dan of ze al naar school gaan, maar volgens mij vinden ze dit allemaal ook wel best. Zelfs al komen ze nu minder vaak buiten dan normaal. Filmkijken en DS'sen zijn ook erg leuk. Zelfs Bregje kan al heel goed spelletjes spelen! Aan het begin van de week zijn de oudste drie bovendien een nachtje wezen logeren bij opa Jaap en oma Joke wat ook altijd een feest is. Bijkomende mazzel voor ons was dat het de dag erna heerlijk rustig was in huis. Na lang uitgeslapen te hebben (wel zoals altijd met de nodige onderbrekingen want Maartje wordt nog steeds om de paar uur wakker 's nachts) zijn wij 's middags maar eens begonnen orde op zaken te stellen hier in huis. Het is goed te merken dat we de afgelopen (anderhalve?) maand weinig hebben kunnen doen. In een halve dag kom je dan niet heel ver, maar we hebben de boel wel weer rollende.

Vandaag heb ik wel noodgedwongen een niksnut-dag in moeten lassen, want ik heb behoorlijk last van het vuurwerk. En dat terwijl dat juist best aardig ging laatste tijd. E�n pluspunt is wel dat ik het gevoel heb dichterbij de kern van dit probleem te komen want ik kan goed voelen waar�m ik er nu zo'n moeite mee heb. Ik zit nu dus weggekropen in de woonkamer (niet letterlijk hoor, ik zit gewoon aan de keukentafel, maar dat voelt stukken beschutter) in plaats van op zolder. Maar die berg wasgoed ligt er morgen ook nog wel (�n dan hebben we goedkoop stroom ;-) ).

Ik had trouwens gehoopt me deze vakantie op het creatieve vlak flink uit te leven, maar dat ga ik waarschijnlijk niet meer redden; er moet �cht eerst opgeruimd worden en da's veel, heel veel werk. Maar ik ben al wel begonnen met het beschilderen van een lamp. En misschien dat ik de luizentas van Bregje ook nog wel een beetje kan opfleuren. Ik moet eens kijken of ik foto's heb van die van de jongens, dan zal ik alles hier eens showen! Wat mij betreft zou de vakantie dus best nog een week langer mogen duren (m�nstens)! Jer�me is ook al een week thuis (vandaag en gisteren dan wel thuiswerkend), zalig is dat. Dat zou wel vaker kunnen en mogen ;-) maar helaas krijgt hij volgend jaar juist veel minder vrije dagen...

Ik hoop dat we allemaal een goed uiteinde hebben vanavond. Dan kunnen we morgen weer met een schone lei (zo voelt een nieuw jaar toch altijd wel een beetje) beginnen.
Proost!

Cindy - 5:26 pm

Maandag, 21 December 2009

Vakantie

Lang verwacht, eindelijk gekomen: de Kerstvakantie!

Om de stemming er goed in te krijgen ligt er sinds donderdag een dik pak sneeuw hier, dat gisteren nog eens extra aangegroeid is. Van mij mag het toch nog wel een poosje blijven liggen, het geeft zo'n lekker sfeertje. Gisteren had ik een Kerstworkshop op een locatie in de duinen hier, normaal een ritje van twintig minuten of zoiets, met sneeuw een kwartier of drie (ik kijk nooit op de klok in dit soort gevallen). Het was niet druk op de weg ;-) en dat was best prettig. Dat ik niet aan het glijden ging was ook heel fijn, al met al was het daardoor goed te doen maar wat een aparte gewaarwording dat een gangetje van 35 km/uur al hard kan lijken! Ik heb genoten van alle mooie uitzichten, een mooiere locatie had niet gekozen kunnen worden. Van de vijftien deelnemers hadden zich ook nog eens tien afgemeld vanwege de winterse omstandigheden (sommigen moesten van ver komen) dus het was een klein groepje. Het leek bijna wel de bedoeling, het ging zoals het ging en dat was bijna m��r dan goed! Ik heb er erg van genoten :-) .

Bij thuiskomst (maar drie uur later dan gepland want het liep erg uit) stond er een grote sneeuwpop vlak voor mijn auto (ik was met Jer�mes auto). Het is de echte goeie plaksneeuw dus dat wil wel. Ik mis alleen de foto's, want die zijn niet gemaakt; wegens tijdgebrek geloof ik. Vandaag wilden de mannen niet naar buiten, zij houden een pyamadagje. Ik heb veel om over na te denken, dus ik vond het stiekem wel best. Maartje heeft getracht de kerstboom op te eten en wij hebben het maar op tosti's gehouden.

Ik heb het grootste deel van de middag besteed aan het doorlezen van de weblogs van een aantal handwerkende dames. Ook lekker lui dus. Al helpt dat wel om weer zin te krijgen om zelf wat te gaan doen. Intussen ben ik moed aan het verzamelen om de berg rommel hier in huis op te ruimen. Ik ben nogal uithuizig geweest laatste tijd en dan blijft er toch een hoop liggen. Vanavond maar gauw de rest van de kerstdozen bekijken, dan kunnen die vast terug de vliering op. Nog twee dagen en dan is Jer�me ook lekker een tijdje thuis, dan gaat het allemaal wat rapper (hoop ik :-) ). En wie weet komt het er dan toch dit jaar nog van om bijvoorbeeld mijn quilt een stukje verder af te maken. Daarvoor heb ik namelijk wel een beetje ruimte nodig...

Cindy - 5:43 pm

Woensdag, 16 December 2009

Pfieuwjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjuuuuuuuuuuuuuuuuut

Dronken. Van de slaap. Slaapdronken. Dat ben ik.

Al vijf nachten lang krijst Maartje de hele boel bij elkaar. Dat komt omdat zij (niet overdreven!) ongeveer een stuk of vijf tandjes tegelijk aan het krijgen is. Het doet al pijn als je ernaar kijkt :-( .
Dentinox op haar tandvlees smeren helpt. Soms. Een beetje.
Paracetamol helpt. Soms. Een beetje.
Afgelopen nacht was zij net weer een beetje gekalmeerd en in slaap gevallen toen Bregje kwam melden dat zij gespuugd had.
Zij slaapt al een aantal weken bij haar broers (want net als Tijmen kan ze niet alleen slapen, wat ons maandenlang onze nachtrust heeft gekost).
Dit keer bij Thomas en zijn hele bed zat onder.
Dat werd een nachtelijke schoonmaakpartij.
Daarna Bregje in ons bed en Thomas bij Tijmen.
Door al het lawaai was Maartje w��r wakker geworden en zij viel ook niet meer te kalmeren.
Jer�me is uiteindelijk maar op de bank gaan slapen, ik lag met de dames in ons bed.
Ik heb de wekker maar uit het stopcontact getrokken. Dit nadat ik blijkbaar het schuifje de verkeerde kant op had gezet en 't vermaledijde ding kerstliedjes begon te spelen. En vervolgens zijn snater niet meer wilde houden.
Ik had buikpijn van de stress, maar gelukkig kan ik de nodige Reiki enzo toepassen wat maakte dat ik toch wat kon ontspannen en Maartje ook.
Toch nog even geslapen.
Maar niet genoeg om te voorkomen dat ik er nu als een halve zombie bij zit.

December is een drukke maand, die meer van ons vraagt dan we geven kunnen en op het meeste kunnen we geen nee zeggen. Nee zeggen is sowieso een stuk moeilijker als je oververmoeid bent heb ik gemerkt. Ik klamp mij voorlopig dus maar aan het woord vakantie vast als aan een reddingsboei. Dan wel met de vage hoop dat het grut allemaal een beetje beter gaat slapen dan nu het geval is, zodat wij ook eens aan onze nachtrust toekomen. Ik kan me niet meer heugen wanneer we voor het laatst een fatsoenlijke nacht gemaakt hebben. En die is hard nodig, want er beginnen dingen scheef te lopen.

Nu is het halverwege de middag en ik kan alleen nog maar aan mijn bed denken. Het is dat mijn kinders elkaar nogal in de haren zitten, anders was ik nog gegaan ook. Ik ga zometeen maar een poging wagen de bank te ontruimen. Daar staan nu een berg spullen op omdat ik a) tracht orde op zaken te stellen in de niet te stuiten stapel papierwerk die we tegenwoordig krijgen en b) ik alles continu loop te verplaatsen omdat niets veilig is voor de grijpgrage handjes van mijn jongste telg. En iets op de eettafel laten staan lukt ook niet meer, aangezien die echt gevuld is met zes personen!

---

De bank is leeg, de vloer is leeg (ik kreeg zowaar hulp!), Tijmen mag een poosje op zijn DS, Bregje tracht haar popje aan te kleden. Als ik zo mijn bakkie thee op heb, ga ik mij even op de bank nestelen met een boek. De stofzuiger en de wasmachine moeten maar even wachten. Mijn lampje gaat een beetje uit. Pfieuwjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjuuuuuuuuuuuuuuuuut.

Volgende keer hoop ik een wakkerder bericht te plaatsen. Wie weet. Misschien dat klagen helpt! Mijn hang naar een stukje chocola probeer ik intussen maar even te bedwingen. Dan willen de kinderen namelijk ook. En ik geloof dat dat de reden is waarom wij met een spugend meisje zaten vannacht: er wordt de laatste tijd veel te veel gesnoept, kruidnootje of snoepje hier, chocolaatje daar. Ik heb er minder zicht op dan ik zou willen en vanwege de vermoeidheid ontgaan me ook gewoon dingen. E�n houvast: in januari krijgen ze over het algemeen een stuk minder snoep en dergelijke van andere mensen en kopen doe ik dat ook zelden, dus dan komt dat vanzelf weer goed.

Thee is op. Laterzzzzzzzzzzzzzz!

Cindy - 3:15 pm

Dinsdag, 15 December 2009

IJs

Het is koud. IJs-ijs-ijskoud, brrr. Gisteren heeft Jer�me een uur of wat besteed aan het schoonkrabben van beide auto's. Toen ik wegging moest ik opnieuw krabben. De auto van de buren was 's middags nog niet ontdooid... In mijn auto zit een thermometer voor de buitentemperatuur, die kwam gistermiddag heel even op 1 graad uit. Om half negen was het nog -2. Ik kan nog niet echt aan het idee winter wennen, maar blijkbaar moet 't wel ;-) .

Vandaag heeft Jer�me mazzel want hij werkt thuis. Ik ga straks de jongens naar school brengen en in de loop van de ochtend ga ik met ze mee naar de schaatsbaan, die ze sinds vorig jaar hier in het oude droogdok aanleggen. Echt een heel leuke locatie is dat. Ik zit er alleen een beetje mee dat ze daarna weer terugmoeten naar school en daar nog ruim een halve dag moeten blijven. Vorig jaar waren ze bekaf na afloop (ok�, Thomas was toen ziek, maar ook de niet-zieken waaronder Tijmen waren ook vreselijk moe). Buiten dit soort extraatjes lopen ze trouwens al enorm te stuiteren, het is hoog tijd voor vakantie, ze hebben allemaal zwarte wallen onder de ogen van vermoeidheid. In december is alles ook zo GROOT voor die pukkies. Sinterklaas is natuurlijk een evenement van jewelste en dat wordt dan nog fiks opgeblazen met een Sint die zoek blijkt te zijn enzovoorts. Gelukkig was de beste man maar een dag of wat verdwenen want ik merkte dat Tijmen daar behoorlijk over in zat. Nu dus het schaatsen, donderdag Kerstdiner... En jammer genoeg zijn dit jaar de schooltijden veranderd waardoor Thomas vrijdagmiddag ook naar school moet. Ik gok dat hij bij thuiskomst meteen zijn bed in kan duiken.

Maar zaterdag begint dan eindelijk eindelijk eindelijk de vakantie en aangezien het afgelopen keer al de laatste keer was dat er dit jaar gezwommen kon worden, mogen we UITSLAPEN. Of de heren en dames dat ook daadwerkelijk gaan doen is natuurlijk afwachten, maar de mogelijkheid bestaat :-) .
In elk geval maakt het dan niet uit wat voor weer het is, want dan hebben we de keuze binnen te blijven. En voor het eerst kan ik dat met recht een keuze noemen, want voor het AUTOtijdperk was ik gedwongen twee weken binnen te blijven vanwege alle vuurwerkperikelen. Dankzij mijn auto ben ik al de helft van d�e stress kwijt. De andere helft staat op mijn lijst met goeie voornemens. IJs en wederdienende gaat dat wel lukken, ik was tenminste niet van plan weer zwanger te worden en/of op mijn hoofd te vallen ;-) en mijn zorgverzekering hebben we al aangepast zodat ik als het goed is een deel van de therapie vergoed krijg.

Verder kijk ik nog niet zo naar 2010, ik hoop dat we eerst fijn van twee weken vakantie kunnen genieten :-) .